Erotyk nieco dłuższy

 

Z trzaskiem odpinasz sukni zamek błyskawiczny

By zapach piersi w tym pokoju znów zabłądził.

Kwiatem pozostań, choć przez chwilę egzotycznym

Co się rozwija, lecz rozwinąć się nie zdążył.

 

Zanim zobaczę to najskrytsze twoje znamię

I nim zachłysnę się zachwytem bałwochwalczym

Na chwilę choć zatrzymaj rozbieranie…

Oboje przecież wiemy czym się skończy.

 

Znów bioder twych kołyską kołysany

I znów objęty ramion twoich białą wstęgą

Jak w kielich próżny, zbyt powoli napełniany,

Jak w studnię ciemną, wpadnę w ciemność.