Jaskółki

 

Gdy zastuka w moje okno cień,

I opadną wszystkie płaty śniegów

To jaskółki z moich wierszy weź

I wysyłaj listem, z tamtych brzegów.

 

Rozpalajmy jeszcze ogień wiotką iskrą,

Zamieniajmy nasze drobne w większą część,

gdy będziemy mieli prawie wszystko

To jaskółki z moich wierszy weź!

 

Płaczą drobne klonu liście poniewczasie

Obok domu, w którym mieszkam osaczony.

Nim rozwiną się w zielone, wielkie płaszcze

Ja już będę moim życiem nasycony.