Owad w bursztynie

 

Gdy piszę cichy ten poemat,

Którego przecież w ogóle nie ma

To wiatr do ucha mi zaszepce,

Że serce nosisz w swej torebce,

A duszę to masz taką małą,

Że gdyby znaleźć ją się chciało

Obszukać trzeba by twe ciało…

 

Na cóż więc tobie moje wiersze -

Zimy zbyt mroźne, lotne deszcze?

Czym takiej może być dziewczynie

Owad zastygły gdzieś w bursztynie?