Stawiszyn - Polska w pigułce..

Stawiszyn-małe, ponoć najmniejsze miasteczko w Polsce-tak mówią jego mieszkańcy.

Trafiłem dziś tam przypadkiem, niosąc pomoc mojej mamie - której to kolejne z czteroletnich, nowoczesnych i kompletnie zelektronizowanych cudów techniki rozkraczyło się na drodze. Trafiłem tam dość szybko-jednym z dwóch odcinków autostrady, którymi to szczycą się kolejny rząd za rządem..Jadąc tam byłem przekonany, że będzie mi dane spotkać moją rodzicielkę zdenerwowaną, zmartwioną stanem samochodu.. Było zupełnie na odwrót. Była uśmiechnięta, wręcz szczęśliwa -a to za sprawą ludzi , których spotkała "na drodze"..Wszyscy zmartwieni jej sytuacją, poważną awarią samochodu, kosztami z tym związanymi, tym ,że jest daleko od domu, wszyscy starali sie pomóc i pomagali, służyli radą, miejscem , by przycupnąć na moment, wypić kawę, zaproponowali spacer na "rynek"...dla niej samej ważniejsze jednak było obcowanie z tymi ludźmi niż naprawa samochodu.. wybraliśmy się na rynek..

..By oddać klimat rynku Stawiszyna starczy odnieść się do sławnej ławeczki z serialu Ranczo -to była właśnie kwintesencja tej najmniejszej w Polsce miejscowości. Niestety tak jak w Ranczo jest to zabawne tak stawiszyński rynek przytłoczył mnie atmosferą nicnierobienia ,i powolnego ,ciągłego nieustającego spożywania trunków najróżniejszych, atmosferą kompletnego braku perspektyw i jakby letargu,z którego nic i nikt nie może już wybudzić tego miasta wraz z jego mieszkańcami. Wszelkie ruchy, bieganie i szaleńczą jazda niektórych kierowców przez rynek zdawały się być ruchami pozornymi i jakby w zwolnionym tempie.I żaden abonament, żadna konferencja prasowa , żaden minister ,premier bądź prezydent nie mieli  najmniejszych szans, by wybudzić miasto ze snu.Atmosfera nieustającej poobiedniej sjesty zdawała sie przytłaczać to miasteczko ale mimo wszystko życzę każdemu z Was , by w razie jakichkolwiek problemów odnaleźć właśnie takie miasteczko jak Stawiszyn, gdzie bezinteresowność, szczerość i serdeczność w relacjach międzyludzkich to coś zupełnie normalnego, coś co w ciągłym pospiechu w wielkich miast zanika , gdzie z braku czasu dla innych okradamy się sami z odczuć i wrażeń tak normalnych jak serdeczna rozmowa z zupełnie obcym człowiekiem.

Było tam wszystko czego pragnęłoby chyba każde z nas : dobro, serdeczność, uśmiech, dobra rada , czas dla drugiego człowieka, nie klienta, petenta,ale człowieka , i szczere prostolinijne ciepło dla obcej osoby. To mnie urzekło..

Stawiszyn -Taką Polskę kocham, i w takiej Polsce chcę żyć.