W poprzednim wpisie wyraziłem przekonanie, że Tusk nie powstrzyma się przed doprowadzeniem do rozlewu krwi swoich przeciwników. Nie będzie powodem do mojej satysfakcji, gdy kiedyś wreszcie powiem : "A nie mówiłem?" I kończąc ten wątek: czy uważam, że jest szansa na inne zakończenie? Pewnie minimalna, ale jest, szczególnie jeśli cele polityczne uda się osiągnąć wyłącznie za pomocą policyjnej pałki!
Z pewnością życiorys obecnego genseka będzie w przyszłości przedmiotem wszechstronnych analiz, ale jeszcze jedno zjawisko wymaga dokładnego spojrzenia: jest nim zauroczenie złem przez większość elektoratu.
Nie będę bezczelny i powstrzymam się od wyjaśniania pojęcia wprowadzonego podobno przez Miłosza. Inne były uwarunkowania zakochania się w stalinizmie osób parających się działalnością publiczną w okresie powojennym w Polsce. Dzisiejsze "ukąszenie" poza wątkiem elit ma znacznie szerszy zasięg i bardziej przypomina wydarzenia lat 30-tych za zachodnią granicą.
Dzisiejszym heglistom udało się poruszyć drzemiące zło i podobnie jak w latach 30-tych usprawiedliwić brak głębszej refleksji etycznej.
Oczywiście poza wiarą w nieuchronność i misję dziejową, dzisiejszych "ukąszonych" może motywować wizja osobistych korzyści, mogą ich motywować przywrócone sbeckie apanaże, ale własne obserwacje otoczenia wskazują, że dominuje przyzwolenie na zło, które przeniknęło bezinteresownie do trzewi!
Czy mogło wydarzyć się inaczej?
Podobno historia może być nauczycielką życia! W przypadku "ukąszeń" historia uczy nas, że "zło" nie ponosi realnych konsekwencji ani na wschodzie, ani na zachodzie. I rzecz nie tylko w, podobno źle zrozumianej, lokalnej "grubej kresce". Jak wielu złych ludzi można ukarać nie przyjmując metod Czerwonych Khmerów, czy Rewolucji Kulturalnej?
Pozostaje nadzieja o historii, która podobno zatacza okręgi niepewność, ale nie wiadomo jak daleko jesteśmy od punktu zwrotnego.
Komentarze
Pokaż komentarze (5)