OBLAT

Oto treatment pod roboczym tytułem OBLAT:

LOGLINE

Warszawa, wiosna 1943. Leon Schiller - geniusz teatru, komunista i jednocześnie oblat benedyktyński, mistyk żyjący między mszą a Marksem - zostaje oskarżony przez własne podziemie o kolaborację z Gestapo. Jedynym człowiekiem, który może go ocalić, jest krytyk teatralny Bohdan Korzeniewski, wezwany na przesłuchanie z czerwoną książką pod pachą.  

KONCEPT

To nie jest film o Schillerze-bohaterze. To film o mechanizmie infamii.

Schiller po aresztowaniu w 1941 za sprawę Igo Syma już raz otarł się o śmierć. Teraz grozi mu druga - od Polaków. W tle: wojna PPS z NSZ, podwójni agenci, narkotyki, i lista 40 nazwisk, którą Gestapo ma aresztować jeśli zginie ich prowokator.

Bohater zbiorowy: SOB - Socjalistyczna Organizacja Bojowa - wojskowo-polityczna organizacja konspiracyjna PPS, działająca od 1943 w centralnej Polsce.  

BOHATEROWIE

1. LEON SCHILLER (56) - olbrzym, łysy, gadatliwy, genialny. Komunizujący, a jednocześnie szczerze wierzący oblat. Pisze w ukryciu pracę o podróży Mickiewicza z Odyńcem, jakby ucieczka Wieszcza była jego własną. Ma fluksję, chodzi obwiązany w dwie chustki - białą i czarną, z rogami na czubku. Wygląda jak mnich i jak błazen jednocześnie.

2. BOHDAN KORZENIEWSKI (alter ego widza) - młody, racjonalny, z ramienia Kierownictwa Walki Podziemnej odpowiada za teatr. Wierzy w procedury. Zostanie zmuszony do wydania wyroku na przyjaciela.

3. ŻULA DYWIŃSKA - femme fatale tego thrillera. Aktoreczka, Żydówka ukrywająca się w Krakowie, zna niemiecki. Zwerbowana jako podwójna agentka, by ratować Cyrankiewicza w Oświęcimiu. Nie udźwignęła roli. Narkomanka, urocza, niebezpieczna. Koczuje u Schillera.

4. ADAM WAWROWSKI - elegancki, inteligentny, członek PPS i jednocześnie agent Gestapo. Prowokator na skalę międzynarodową. Jego zadanie: zlikwidować SOB. Kochanek Żuli.

5. ANNA JACKOWSKA - siostra Schillera, twarda, krząta się w kuchni w Prudentialu, gdy historia puka do drzwi.

SCENARIUSZ - 3 AKTY

AKT I: CZERWONA KSIĄŻKA

Warszawa, kwiecień 1943. W getcie dogasa powstanie. SOB próbuje przerzucić broń. Ginie w niewyjaśnionych okolicznościach jej dowódca Leszek Raabe.

Do mieszkania Schillera w wieżowcu Prudential wprowadza się Żula. Narzeka, że nie ma gdzie spać. Schiller, litujący się katolik, pozwala jej zostać. Żula przynosi ze sobą Wawrowskiego. W mieszkaniu Schillera odbywają się konspiracyjne spotkania - każdy coś słyszy.

Zaczynają się wpadki w otoczeniu Schillera.

Cięcie: Aleje Jerozolimskie 17. Spółdzielnia. Korzeniewski dostaje rozkaz: stawić się z czerwoną książką pod pachą. Wchodzi. W dużym pokoju kilku młodych ludzi, żaden nie wygląda na cywila. W drugim pokoju legitymują go z pseudonimów: Truskolaski i Marcin. Pytanie: Czy waszym zdaniem Schiller może być agentem Gestapo?

Korzeniewski: Nie. Absolutnie nie. Popełnia dużo błędów, jest gadatliwy, chciałby się domyślić wielu rzeczy, ale jego uczciwość polityczna nie budzi żadnych wątpliwości.

Dowiaduje się prawdy: SOB miała wtyczkę w NSZ. NSZ przechwyciło podejrzenia wobec Schillera i BEZ DALSZYCH BADAŃ wydało na niego wyrok śmierci.

AKT II: PRUDENTIAL

Korzeniewski biegnie do Prudentialu. Kultowa scena z Twojego cytatu - musimy ją zostawić 1:1:

Schiller siedzi nad Mickiewiczem, ciężki, ołysiały, obwiązany dwiema chustkami z rogami. Fluksja. W kuchni Anna Jackowska.

— Pani Aniu — mówię — niech pani nakłoni brata, żeby wyjechał.

— Przecież nie mogę, mam tu robotę — zaseplenił Schiller.

— No, to ja nie biorę odpowiedzialności.

W 20 minut pakują małą walizeczkę. Schiller nie może zabrać rękopisu o Mickiewiczu. Bierze brewiarz oblata.

Rozpoczyna się droga: ksiądz nad Bugiem, który przekazuje go innemu. Motyw ucieczki jak w średniowiecznym misterium. Wawrowski w tym czasie kompletuje w kancelarii Gestapo listę.

AKT III: HENRYKÓW

Opactwo Cystersów w Henrykowie. Schiller wśród mnichów. Goli głowę, chodzi w habicie? Nie - w cywilnym, ale odmawia z nimi Liturgię Godzin. Mistycyzm kontra paranoja. Czy mnisi wiedzą kogo ukrywają? Czy wśród nich jest agent NSZ?

Równolegle Warszawa: Kierownictwo Walki Podziemnej ma na Szucha informatora, członka SS. Przynosi wiadomość: Wawrowski złożył w Gestapo depozyt - listę 40 osób do aresztowania w razie jego śmierci. Na liście: Schiller, Korzeniewski, Pronaszko. Lista powstała z informacji wyciągniętych przez Żulę z mieszkania Schillera.

Wyścig z czasem: SOB musi wykonać wyrok na Wawrowskim ZANIM Niemcy go zgarną, ale dopiero PO tym jak Schiller jest już bezpieczny. Bo jeśli zabiją go za wcześnie, Gestapo aresztuje wszystkich z listy.

Wyrok zostaje wykonany tuż przed Powstaniem. Schiller ocala.

Ciemne zakończenie aktu: sierpień 1944. Wybucha Powstanie. Schiller wychodzi z ukrycia, idzie walczyć. Zostaje osadzony przez Niemców w Oflagu VII A Murnau.  

EPILOG - INFAMIA

Warszawa 1947. ZASP. Na zebraniu wchodzi Żula Dywińska. Nikt nie reaguje. Po wojnie schroniła się pod opiekę Cyrankiewicza. Jest żoną szefa jego gabinetu, Kłopotowskiego.

Kłopotowski ginie w dziwnych okolicznościach - skacze ze schodów z czwartego piętra w studniowej klatce. Potem zakładają tam siatki.

Żula emigruje do Izraela. Cisza.

Ostatni kadr: starszy Korzeniewski zamyka książkę. Mówi do Szejnert: "I tak to było."

Czarny ekran. Napis: SOB nigdy nie wyjaśniła śmierci Leszka Raabe.