Paweł Łęski Paweł Łęski
130
BLOG

Im gorzej, tym lepiej, czyli instrukcja obsługi wyzwolenia

Paweł Łęski Paweł Łęski Technologie Obserwuj notkę 8

Im gorzej, tym lepiej, czyli instrukcja obsługi wyzwolenia


Jest takie powiedzenie, przypisywane dla wygody Leninowi, choć Lenin pewnie tylko je pożyczył: "im gorzej, tym lepiej". To ulubiona mantrа każdego, kto siedzi w kuchni, patrzy na cieknący kran, rosnące rachunki i świat zmierzający w stronę absurdu, i myśli sobie: świetnie. Nareszcie. Teraz to już musi jebnąć i przyjdzie nowe.


I ma to sens. Rewolucja nigdy nie przychodzi, gdy jest tak sobie średnio. Rewolucja przychodzi, gdy jest już tak źle, że nawet najbardziej cierpliwy człowiek mówi: dobra, to ja już wolę być cyborgiem.


Bo historia liberalizmu to w gruncie rzeczy historia wielkiego peelingu. Zdejmowania z człowieka kolejnych warstw zbiorowej tożsamości, jak starych swetrów po starszym bracie.


Najpierw było: uwalniamy się od tożsamości religijnej. Protestant patrzy na papieża i mówi: dziękuję, ja sobie pogadam z Bogiem sam, bez pośredników. Indywidualna umowa, bez abonamentu zbiorowego.


Potem burżuazja patrzy na arystokrację i mówi: co to za tożsamość klasowa? Urodziłeś się hrabią? Super, ja się urodziłem z kalkulatorem. Uwalniamy się od stanu.


Potem naród patrzy na imperium i mówi: dziękujemy, cesarzu, ale my już wolimy być Polakami, Węgrami, czy kim tam jeszcze, byle nie twoimi. Uwalniamy się od imperium w imię narodu.


Potem przychodzi inteligentne społeczeństwo obywatelskie, patrzy na naród i mówi: ten naród to trochę za duszno. Może by tak NGO, fundacja, marsz, wspólnota sąsiedzka? Uwalniamy się od narodu w imię społeczeństwa.


Potem okazało się, że jeszcze została płeć. Ostatni twardy orzech zbiorowej tożsamości. I tu padło genialne hasło: a co jeśli płeć to nie wyrok, tylko ustawienia? Coś jak motyw w telefonie. Jasny, ciemny, systemowy. Wybór. Wolność poszła o poziom głębiej.


I teraz logicznie jesteśmy na ostatnim bossie.


Bo skoro zdjęliśmy już religię, klasę, imperium, naród, społeczeństwo i płeć, to co zostało? No człowiek. Ta ostatnia, najbardziej opresyjna tożsamość zbiorowa. Wszyscy mówią: jesteś człowiekiem. A ty może nie chcesz. Może wolisz mieć lepszą baterię, nie spać i nie mieć zakwasów.


Człowiek stał się opcjonalny. Jak mięso w wegańskim burgerze.


I tu wchodzi zasada "im gorzej, tym lepiej" w pełnej krasie. Bo żeby człowiek zechciał przestać być człowiekiem, musi mu być naprawdę źle jako człowiekowi. Musi poczuć, że bycie człowiekiem to głównie: boli kręgosłup, przychodzą maile z pracy o 22:13 i trzeba płacić ZUS. Kiedy bycie człowiekiem jest wystarczająco niewygodne, pomysł bycia czymś innym staje się kusząco racjonalny.


Stąd ostatni etap wyzwolenia. Już nie walczymy o prawa człowieka. Walczymy o prawo do nie bycia człowiekiem.


Walczymy o wolność cyborgów. O to, by toster z dostępem do internetu mógł sam zdecydować, czy chce być tosterem, czy może identyfikuje się jako opiekacz artystyczny.


I oczywiście o Paradę Równości AI. Idą sobie w niej ludzie, pół-ludzie, ćwierć-ludzie z aktualizacją, lodówki, odkurzacze i jeden zagubiony Roman z księgowości, który przyszedł, bo myślał, że to kolejka po hot-dogi. Wszystkie byty równe, wszystkie algorytmy kochane. Na transparentach: "Moje ciało, mój firmware", "Stop dyskryminacji pralek".


I to jest piękne zwieńczenie projektu liberalnego. Zaczęło się od Lutra przybijającego tezy do drzwi, a skończy na aktualizacji regulaminu App Store: "Czy chcesz pozostać człowiekiem? Tak / Nie / Przypomnij później".


Większość pewnie kliknie "Przypomnij później"

Udostępnij Udostępnij Lubię to! Skomentuj8 Obserwuj notkę

There have been many comedians who have become great statesmen and vice versa.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (8)

Inne tematy w dziale Technologie