Sala sądowa

Sala sądowa

Tym razem kaloryfer działa za dobrze i wszystkim jest za gorąco. Sędzia wachluje się aktem sprawy, prokurator wachluje się gazetą, a obrońca wachluje się teczką, w której ma siedemnaście ekspertyz, z czego jedna jest napisana na serwetce, bo w instytucie skończył się papier.

Biegły stoi przy barierce i trzyma swoją teczkę tak, jakby trzymał bombę. W środku ma dwie ekspertyzy. Obie z pieczątką, obie z podpisem, obie z nauką. Jedna mówi tak, druga mówi nie. On sam już nie pamięta, którą pisał w poniedziałek, a którą we wtorek, bo w poniedziałek miał katar, a we wtorek miał lepszy humor.

Sędzia: "Panie biegły, proszę o odpowiedź tak albo nie. Krótko. Sąd ma jeszcze dziś cztery sprawy, a stołówka zamyka się o drugiej."

Biegły: "Wysoki Sądzie, to zależy od definicji. Bo jeśli przyjmiemy definicję biologiczną, to wtedy, a jeśli przyjmiemy definicję psychologiczną, to wtedy, a jeśli przyjmiemy definicję społeczną, to wtedy..."

Prokurator: "Wysoki Sądzie, ja tylko przypominam, że ja też jestem głodny."

Sędzia: "Panie biegły, pan nie jest na uniwersytecie. Pan jest w sądzie. Tu nie ma definicji, tu jest pieczątka."

Biegły próbuje ratować sytuację wykładem. Zaczyna od klimatu, przechodzi do pochodzenia, potem do robotników i chłopów, potem do tego, że na północy wszystko dojrzewa później, nawet ogórki. Sędzia kiwa głową, prokurator zasypia z otwartymi ustami, a obrońca udaje, że notuje, ale tak naprawdę rysuje w zeszycie kota w todze.

Obrońca: "Wysoki Sądzie, ja mam tu drugą ekspertyzę. Też z pieczątką, też z podpisem, też z nauką. Wynik odwrotny. I mam trzecią, też odwrotną do drugiej, i czwartą, która mówi, że nie da się ustalić, i piątą, która mówi, że da się ustalić, ale tylko we wtorki."

Sędzia: "To ile pan ma tych ekspertyz?"

Obrońca: "Siedemnaście. W tym jedną na serwetce. Ta na serwetce jest najuczciwsza, bo autor przyznał, że nie wie."

W ostatnim rzędzie siedzi mężczyzna w płaszczu i coś zawzięcie notuje. Chyba z gazety. Biegły poci się jeszcze bardziej, bo myśli, że jego notatki trafią do Warszawy.

Po przerwie okazuje się, że mężczyzna w płaszczu wcale nie notował. On pisał listę zakupów. Ziemniaki, kapusta, nowy płaszcz, bo w tym starym jest mu za gorąco. Pokazuje zeszyt sędziemu, a sędzia z ulgą stwierdza, że to jedyny dokument w tej sprawie, który jest jasny i zrozumiały.

Sędzia: "W takim razie sąd odkłada sprawę. Powód jest formalny. Na jednej ekspertyzie pieczątka jest odbita do góry nogami, a sąd nie może orzekać na podstawie pieczątki do góry nogami. To by podważało powagę wymiaru sprawiedliwości."

Wszyscy wstają z ulgą. Prokurator biegnie do stołówki. Obrońca chowa serwetkę do teczki, bo może się jeszcze przydać. Biegły wychodzi na korytarz i po raz pierwszy od rana oddycha normalnie. Udało mu się nie odpowiedzieć tak albo nie, bo odpowiedziała za niego pieczątka.