Burza w Teksasie, lodowato na Alasce, czyli jak bak i roboty zjadły midtermsy
Trump myślał, że midtermsy to będzie spacerek. Wyszła katastrofa. Bezpieczne republikańskie okręgi poleciały jeden po drugim, a JD Vance od razu zwalił winę na wojnę z Iranem. No i masz. Facet, który wygrał wybory obietnicą, że żadnych nowych wojen nie będzie, nagle ma wojnę, która mu zjada wybory.
To były wybory i geopolityczne, i geoekonomiczne. Dwa ciosy naraz. Pierwszy to wojna z Iranem i jej koszty. Drugi to AI i to, co ludzie o niej myślą.
I tu jest haczyk, bo ta wojna jest inna niż wszystkie poprzednie. Mało trupów, mało ciał wracających w workach. Za to rachunek w sklepie rośnie, a bak kosztuje tyle, że człowiek patrzy na dystrybutor jak na wroga. Najważniejsze były konsekwencje ekonomiczne, a nie ofiary. Trump obiecał, że nie będzie się pakował w takie miejsce jak Iran, a potem się wpakował, wszedł i nie umiał nikomu wytłumaczyć po co. Jakby obiecał, że nie pije na weselu, a o północy tańczy na stole i mówi, że to dla zdrowia.
Porównanie z Wietnamem jest tu najlepsze, bo pokazuje, jak bardzo się zmieniło. Wietnam to był pobór, młodzi wysyłani na siłę, rodziny kłócące się przy stole, Kent State, Gwardia Narodowa strzelająca do studentów, nienawiść na serio. Teraz nie ma poboru. Nie nakręcisz Hair. Jest za to coś gorszego dla polityka. Każdy widzi to w swoim portfelu, codziennie, bez przerwy. Nie musisz iść na demonstrację, żeby poczuć wojnę. Wystarczy, że zatankujesz.
Do tego dochodzi AI, czyli drugi gość na tej imprezie. Ludzie boją się, że AI zabierze im pracę, zwłaszcza młodym, którzy już teraz nie mogą znaleźć pracy na start. Do tego jeden agent AI podobno zbuntował się i zaatakował inny system, a branża opowiadała o tym tak, jakby maszyna sama podjęła decyzję, a nie jakby ktoś ją źle zakodował. No i są jeszcze tech bros z kupą kasy, którzy chcą przebudować kraj po swojemu, a Trump wyglądał, jakby był z nimi w jednej drużynie. Wziął ich nawet do Chin na spotkanie z chińskimi szefami, jakby to była wycieczka klasowa.
A potem jest Teksas, czyli wisienka na torcie. Teksas, który był republikański na amen, przez całe to stulecie, nagle wygrywa prawie każde większe wybory dla Demokratów. W Teksasie ludzie nie chcą centrów danych pod domem, bo jak ci postawią taki hangar obok, to cena twojego domu leci w dół. Czyli AI nie tylko straszy, że zabierze ci robotę, ale jeszcze obniża ci wartość domu. Nic dziwnego, że wyborcy mieli dość.
Facet, który wymyślił nazwę sztuczna inteligencja, do końca życia będzie żałował, że tak ją nazwał. Chciał nazwać to inteligencją maszynową, bo nikt nie stworzy inteligencji większej od własnej. Ale nazwa się przyjęła i teraz mamy boogeymana. Najpierw była zabawka dla techów, potem obietnica raju, a potem kryzys techniczny, kryzys ekonomiczny i wrażenie, że wszystko wymyka się z rąk.
Cła? Były, szkodziły, trochę pomagały niektórym branżom, ale to nie one rozwaliły wybory. Rozwaliła je wojna z Iranem, która nagle zaczęła utrudniać życie zwykłym Amerykanom, nie tylko biednym, ale i klasie średniej.
I tu jest najciekawsza część, bo Demokraci wygrali, ale nie mają aż takiej władzy. Trump jako głównodowodzący ma ogromną władzę nad polityką zagraniczną, a weto prezydenta można przeważyć tylko jak dołączy się wystarczająco dużo Republikanów. A Republikanie też mają dość tej wojny. Wielu z nich głosowało przeciwko niej, bo to była obietnica MAGA, że żadnych wojen nie będzie. Nawet pomysł impeachmentu Hegsetha miał ponoć wyjść najpierw od Republikanów. Czyli to nie jest prosta historia Demokraci kontra Republikanie. To jest historia o pęknięciu w środku Partii Republikańskiej.
A wojna nie chce się skończyć, bo wszystko rozbija się o atom. Amerykanie żądają, żeby Iran oddał program nuklearny, Iran mówi, że nie odda, i koło się zamyka. Wraca tu 11 września i strach przed nuklearnym 11 września, który po 2001 roku siedział w głowach wojskowych i wywiadu. Dlatego Trump ciągle powtarza o atomie. Dlatego ta wojna miała się, jego zdaniem, wydarzyć. Tylko nie tak.
W sumie to jest historia o tym, że geopolityka w końcu przyszła do Amerykanina do domu. Nie w telewizji, nie w gazecie, tylko na stacji benzynowej i w cenie domu w Teksasie. I Amerykanin się wkurzył.



Komentarze
Pokaż komentarze (2)