W dniu święta niepodległości, w stolicy niepodległej RP niemieckie hordy biły Polaków. Bojówki anarchistyczne zablokowały przemarsz marszu niepodległości. Kibole wyrywali chodniki a różowa kolorowa razem z Niemcami... - to straszne. I te wszystkie dymy i ten policjant zawzięcie kopiący w głowę leżącego już cywila. Jak my mogliśmy do tego wszystkiego dopuścić? To się nie mieści w głowie? A gdzie szlachetna idea niepodległości? Czy wszystko musi się zamieniać w tonące szambo?
Chodzę i płaczę i nie mogę się z tym pogodzić. To takie tragiczne. Musimy więcej o tym pisać, dokładniej badać i rozliczać, skupiać uwagę swoją i wszystkich postronnych na niewielkich ekscesach tępych zadymiarzy. Koniecznie jeszcze 216 relacji telewizyjnych i dwa razy tyle analiz autorytetów. Jakim językiem mówili napastnicy? Dlaczego zasłaniali twarze! Póki nie odpowiemy sobie na te wszystkie pytania, nie podniesiemy się z kolan na które rzuciła nas tępa przemoc.
Koniecznie nie cieszmy się z niepodległości. W żadnym wypadku nie myślmy co z nią zrobić i nie dyskutujmy na te tematy. Nie stawiajmy pytań, czy jest ona celem samym w sobie czy też środkiem do celu, jakiego? Oczy mam pełne łez a serce poruszone od programów TVN TVP oraz Polsat Zbigniewa Solorza. Chyba się upiję, wtedy, Niepodległa okaże się prosta, określona zwykłym stwierdzeniem, być u siebie, czuć się u siebie, mieć dom, który czasem trzeba sprzątać, ale nie śmieci są w nim najważniejsze, najważniejsze są dwa kolory, biały i czerwony i wolność myślenia, i zdolność wznoszenia się ponad. Od zapiekłości - ocal nas Panie.


Komentarze
Pokaż komentarze (1)