1. W obszarze obrotu lekami nie ma "rynku".
Z powodu "patentowania" leków "nowoczesnych", każdy z nich jest oferowany przez tylko jednego producenta, który nie ma konkurencji.
2. Celem producentów leków jest "zysk".
Jeżeli inne przesłanki mogą spowodować zmniejszenie zysku - zostaną przez producenta odrzucone, w tym (dobro pacjenta). Patentowanie, refundacje, powodowanie korzystnych dla zysku rekomendacji lekarzy są naturalnym działaniem koncernów farmaceutycznych.
3. Gdyby pominąć rolę Państwa.
Decydentem o losach koncernów farmaceutycznych staną się lekarze, poprzez fakt udzielania rekomendacji swoim pacjentom. Należy się spodziewać, że lekarze zostaną wprzęgnięci w pracę dla producentów farmaceutyków. Pacjent będzie tu bezradny.
4. Gdyby włączyć rolę Państwa.
Państwo stanie się narzędziem realizacji zysków producentów farmaceutyków, m.in. przez dopuszczanie na listę leków refundowanych. Doświadczenie uczy, że cena leku "wzrasta" po wprowadzeniu na taką listę, zatem korzystniej dla nabywców jest, gdy lek nie jest na tej liście.
5. Pierwszy wniosek. Mechanizmem wprowadzenia normalności do obrotu lekami byłoby ograniczenie praw patentowych na leki. Np. czas ochrony max 3 lata. Argument, że koncerny nie będą prowadziły badań, wydaje się do odrzucenia.
6. Drugi wniosek. Najprostszym sposobem wprowadzenia częściowej normalności, byłoby wprowadzenie systemu informatycznego o obrocie lekami, który dawałby informację, który lekarz ile jakiego leku wypisuje pacjentom, oraz który pacjent ile danego leku ma wypisanego (zdarza się wypisywanie na zmarłych?)
7. Trzeci wniosek. Obywatel zwłaszcza chory, w kontakcie z koncernami farmaceutycznymi jest bez szans na ocenę ich oferty i wykonanie właściwej transakcji. Pojedynczy lekarz ma duże przesłanki by ugiąć się pod naciskiem.
Państwo ma do odegrania rolę arbitra stojącego po stronie pacjentów. Ta rola to przede wszystkim - ocena porównywalna dostępnych leków. Ta ocena powinna być maksymalnie szeroko dostępna.
Druga rola Państwa to rola klienta zbiorowego względem producentów leków. (w jakiejś mierze pełni tę rolę lista refundacyjna). Państwo jako zbiorowy klient powinno negocjować z producentami zakup i warunki zakupu określonych leków. Na kształt sieci Biedronka, która negocjuje ceny z dostawcami, albo na kształt zakupów grupowych. Parametrem takich negocjacji powinna być "cena" leku. Podstawą do ich prowadzenia "ocena porównywalnych leków".
8. Kluczowym elementem wobec braku konkurencji i rynku w obszarze obrotu lekami pozostaje ocena leków alternatywnych, porównywalnych. Na tej ocenie skupia się działalność koncernów, lobbujących lekarzy prowadzących praktyki. To tu decyzje Państwa będą kontestowane medialnie. Jeśli udałoby się stworzyć Publiczną Agencję Oceny Farmaceutyków, oferującą w.w oceny, to pacjenci i państwo bardzo by na tym skorzystało. Przy wyposażeniu jej w takie fundusze by jej pracownicy byli niezależni finansowo np. do końca życia, mogła by ona pokusić się o rzeczywistą obiektywność.
189
BLOG


Komentarze
Pokaż komentarze (4)