W reakcji na dramatyczne wystąpienie przedsiębiorcy przedsiębiorcy budowlanego w Sejmie, Krzysztof Kłopotowski stawia państwu i obywatelom jego, szereg zarzutów, podsumowując je mniej więcej jak w tytule niniejszego tekstu. Czy słusznie?
Fakty:
W chwili obecnej szereg przedsiębiorców pracujących przy budowie autostrad znajduje się w kłopotach finansowych, ze względu na to, że przedsiębiorcy, którzy dostali zlecenie od państwa i którzy im zlecili wykonanie części tego zlecenia, nie wypłacili im pieniędzy za pracę.
Urzędy podatkowe egzekwują wobec nich należności od dochodów, które powinny do nich wpłynąć na podstawie faktur, ale nie wpłynęły bo ich zeceniodawca nie przekazuje im pieniędzy.
Wnioski:
Państwo okrada przesiębiorców, którzy kierowani patriotycznymi pobudkami, ruszyli aby "budować Polskę". "Co mam powiedzieć w domu, żeście mnie okradli? - woła do posłów zrozpaczony przedsiębiorca. Państwo doprowadza przedsiębiorców do ruiny. Nazywa ich złodziejami i tak traktuje.
Państwo powinno wypłacić pieniądze przedsiębiorcom za ich pracę, albo zrobić coś aby je otrzymali - to jest wielokrotny postulat przedsiebiorców.
Państwo źle wybrało firmę DSS i teraz niech pomoże przedsiębiorcom zatrudnionym przez tą firmę.
W związku z powyższym klasa polityczna to hołota bez rozumu i sumienia. Bo powinna coś z losem tych przedsiębiorców zrobić. Ludzie natomiast są głupi a Krzysztof Kłopotowski jest mądry.
Otóż:
Wiele wskazuje na to, że mamy do czynienia z niebywałą erupcją normalnej praktyki tego państwa, to jest z erupcją socjalistycznego egoizmu. Przejawem jego były wystąpienia przedstawiciela izby przedsiębiorców w programie Jana Pospieszalskiego, który winę za sytuację przedsiębiorców zrzucał wyłącznie na urzędników państwowych, żądając ich dymisji.
Po pierwsze. To jedni przedsiębiorcy okradli drugich przedsiębiorców. To nie państwo kogokolwiek okradło. To sprawa kontraktów między przedsiębiorcami. Gdy reprezentant przedsiębiorców mówi, że tym złodziejskim zachowaniom winne jest państwo, nie zaś sami przedsiębiorcy, to mamy klasyczny klientelizm, ewidentny socjalizm, gdzie wyuczona niesamodzielność skutkuje żądaniami w stronę państwa.
Po drugie. Albo przedsiębiorca jest odpowiedzialny za skutki umów, które zawiera albo Państwo. Współcześni obywatele pragną by Państwo się wszystkim zajmowało. Dawało pracę, dawało kontrakty, dawało opiekę zdrowotną, dawało emerytury, itd, itp. Państwo staje się adresatem każdej bolączki i każdego problemu. Stąd ludzie nie muszą być zaradni ani odpowiedzialni. Bo przecież to Państwo za wszystko odpowiada.
Po trzecie. Utrwalanie przez media i obecne pretensje wyuczonej bezradności Jeśli przedsiębiorca, który obraca milionami złotych (jeden w programi Pospieszalskiego tak szacował swoje straty) nie podejmuje czynności by sprawdzić kondycję zleceniodawcy a teraz ma pretensje do państwa, że zleceniodawca upadł, to czym to jest jak nie wyuczoną bezradnością?
Po czwarte. Niewłaściwe motywy patriotyczne. Uzasadniając swoje roszczenia i pretensje w stosunku do Państwa przedsiębiorcy deklarują, że podjęli się wykonania przeprowadzonych prac z pobudek patriotycznych. Jeden z poszkodowanych wyznaje że przewodził ludzi z miejsca na miejsce gdy budowę autostrady wizytowali ministrowie. Gdzie przyjechał minister, tam czekała już dowieziona ta sama ekipa, żeby ministrowi wydawało się, że praca wre a ludzie są na budowe. To to jest postawa patriotyczna? Przecież oni sami oszukiwali Rząd.
Postawą patrotyczną byłaby odpowiedzialna działalność gospodarcza, a teraz ludzie obracający kwotami jakich szeregowy obywatel nigdy w życiu na oczy nie zobaczy, drą szaty bo z patriotyzmu nie sprawdzili wiarygodności kontrahenta. A może to (tak być powinno) z chęci zysku poszli na tą budowę? Czy naprawdę, można obracać milionami złotych i nie wiedzieć, że istnieje instytucja ubezpieczenia transakcji gospodarczych? Można ale po co, zawsze można czepić się Państwa.
Wnioski rzeczywiste:
Obywatele, czy to nauczyciele, czy to górnicy, czy to lekarze i pielęgniarki, czy to wreszcie przedsiębiorcy, nauczeni zostali praktyką wielu ostatnich lat, że państwo to wór z którego należy drzeć, że państwo do sejf od którego należy żądać, że państwo to darmowa instytucja ubezpieczeniowa. Ta wiedza wynika z wielokrotnego doświadczenia, bowiem państwo poprzez swoje postępowanie - uleganie grupom nacisku, tego właśnie uczy swoich obywateli. I to jest wina Państwa.
Obywatele z jednej strony są zdeprawowani, bo oszukują i okradają jedni drugich, z drugiej strony pogrążeni w przekonaniu że z Państwa zawsze da się coś wydrzeć, wykazują głupotę i nieodpowiedzialność w swoich działaniach. "No bo ja myślałem, że jak Państwo wybrało firmę to...". I tak, ci co ich okradli, nie są przez nich oskarżani o kradzież, ale oskarżane jest Państwo, co wygląda na głupotę, ale bywa skuteczne gdy Państwo "coś zrobi".
Trudno o weryfikację postulatu "kasowego" obliczania przychodu przedsiębiorcy. To jest kwalifikowania jako dochód tylko tego co wpłynęło na jego konto. System przyjęty w obecnej chwili jako przychód traktuje już to, na co przedsiębiorca wystawił fakturę, ale jako koszt także to co zakupił choć nie zapłacił. Stąd dochód jest obliczany na podstawie faktrur przychodu i kosztu, żadna z nich nie musi być faktycznie opłacona. Ten system wydaje się być stosowany w państwach Zachodu powszechnie.
Wobec Rządu formułowane są przez opozycję dwa wykluczające się nawzajem zarzuty. Pierwszy to taki, że buduje autostrady za drogo - "najdrożej na świecie". Drugi jaki pada często, to że decyduje się na budowę za pół ceny i przez to są późniejsze kłopoty.
Postulat formułowany przez min. Polaczka, aby to nie cena była kryterium wyboru wykonawcy autostrady ale inne kryteria, natychmiast zaskutkowałyby oskarżeniami, że zmarnowano publiczne pieniądze bo wybrano wykonawcę droższego.
Wina rządu jest natury dwojakiej.
Po pierwsze, niepotrzebnie brnie w nurcie dogmatycznego liberalizmu, twierdzącego, że rząd niczego nie powinien robić sam - że zrobi to rynek. Rynek jaki jest - każdy widzi. Oszukują się na wzajem. Nie dotrzymują umów. Podpisują umowy z Rządem w złej woli. Cała sytuacja gdy istnieje wykonawca, który podejmuje się "budowy autostrady" a jednocześnie nie ma do tego ani pracowników ani środków i w związku z tym autostradę buduje kto inny (szereg małych podwykonawców) trąci lekkim absurdem, gdyby nie to, że jest nagminnie spotykana.
Ujmując realnie, zwycięzcy przetargów rządowych, to firmy wydmuszki posiadające ekipę do składania dokumentów przetargowych oraz drugą do zlecania prac innym przedsiębiorcom. Rząd tym samym, zdaje się na pośrednika, uzależniając od niego powodzenia całego przedsięwzięcia. Dlaczego nie utworzy własnego podmiotu, który wykona zlecenie w miejsce tegoż pośrednika?Oto jest pytanie.
Po drugie, rządowi (każdemu) jest na rękę rozwiajnie zależności obywateli od rządu. Stąd potem nieodpowiedzialność, roszczeniowość stają się postawami gwarantującymi sukces (bo rząd sypnie i coś zrobi jak się go dobrze naciśnie). Ta postawa rządu jest też postulatem obywateli tym bardziej trudno ją zmienić.
Po trzecie. Dyrektor szpitala nie musi być lekarzem, niemniej jednak wypadałoby dokonać pewnego wzmocnienia merytorycznego obsady wysokich stanowisk rządowych. Gdy minister czy wysoki urzędnik państwowy nie ma praktycznego (podkreślam słowo "praktycznego" w odróżnieniu od np. "teoretycznego") doświadczenia w powierzonej mu do zarządzania dziedzinie to prędzej czy później nastąpią tego negatywne skutki. Nie będzie bowiem w stanie weryfikować docierających do niego informacji i podemować racjonalnych decyzji.


Komentarze
Pokaż komentarze (14)