Polska. Moja nieszczęsna ojczyzna. Z czym mi się kojarzy? Z bielą i czerwienią, z chorągwiami husarii wyrzynającej sobie drogę przez morze islamskiej piechoty, z Wiśniowieckim wieszającym w blasku płomieni tych co na Polskę rękę podnosili, z Westerplatte gdzie łamały się szeregi niemieckiej tyraliery.
Ale także kojarzy mi się z krajem, w którym w opanowanej szaleństwem Europie - nie było stosów! W którym także w wyniku postawy Kościoła Katolickiego, inne wyznania i religie cieszyły się stosunkowo największą wolnością. Kojarzy mi się z krajem w którym słowo "Polak" określało obywatela Rzeczypospolitej, Polaka, Białorusina, Litwina, Tatara czy Niemca, z krajem w którym nie było wojen religijnych.
Podły czas nastał. W mojej ojczyźnie nie ma pracy dla ludzi. Nie ma warunków do rozwoju. Wszystko zdaje się rozłazić i rozpadać we wzajemnych sporach, których jedynym ostatecznym podłożem wydaje się być żądza władzy albo pieniędzy. Tylko dla siebie. Jeszcze tylko szczątki moralności nie dają się wywiać przez wiatr postępu, jak uparte śmieci, które są zbyt ciężkie albo zbyt przylepione do domu, w którym zalegają.
Wszystko jest nie tak. Dlaczego sprawy idą źle?
Dostępne są narracje, czyli wytłumaczenie nowocześnie to nazywając. I tak jedni ze Stanisławem Michalkiewiczem na czele, powiadają, że to przez służby. Co tajne, wrogie, sprzedajne nieszczęsną ojczyzną kupczą na lewo i prawo.
Inni z profesorem Przystawą powiadają, że to przez procedury wyborcze, przez ordynację. Gdybyż ją tylko zmienić ile dobra by było, ile zła dałoby się wykorzenić.
Jeszcze inni bardziej przyziemnie wskazują na winnych jako na PiS, albo na PO, albo jeszcze na jakąś inną konkretną grupę polityków.
Jeszcze jedną przyczyną są podobno media. Bo kłamią i wprowadzają w błąd. I oszukują naród, co przecież dobry i szlachetny, tylko omamiony: tańcem z gwiazdami, gładką cerą redaktorów cedzących kłamstwa i makijażem fałszu podawanego przez dziennikarki.
Niechcący zupełnie byłem świadkiem programu w którym dziennikarka rozmawiała z ministrem Gowinem na temat reformy sądownictwa w naszej RP.
- Dlaczego Pan chce likwidować sądy? Przecież wszyscy są przeciw? - Minister tłumaczy, że nie likwidować a przekształcać. Że polegać to będzie na tym, że ci sami sędziowie w tym samym budynku będą rozpatrywać te same sprawy, tylko będzie to oddział sądu w większym mieście a nie sąd rejonowy dla mniejszego miasta.
- To po co to robić? - pyta dociekliwa dziennikarka.
- Ano po to by sprawiedliwiej obłożyć pracą sędziów i przyspieszyć przebieg procesów, bowiem dziś istnieją przypadki, że sędzia np. z Warszawy ma osiem razy więcej spraw niż sędzia z małego miasteczka. Gdy sąd rejonowy stanie się oddziałem sądu w większym mieście, to sędziowie z tego mniejszego sądu, będą prowadzić część spraw z sądu nadrzędnego, jeżdżąc na rozprawy do innego miasta. Po za tym - dodaje minister - 45 procent sędziów w sądach objętych reformą to sędziowie funkcyjni, prezesi, kierownicy i temu podobne. Proszę mi pokazać inną strukturę i organizację, gdzie stosunek osób funkcyjnych do pozostałych byłby podobny. Chodzi o to, żeby lepsze obłożenie pracą, dało efekt w postaci przyspieszenia pracy sądów, a to jest w interesie Polaków.
- No tak ale przecież wszyscy są temu przeciwni - tu Pani redaktor puszcza wypowiedzi przedstawicieli pozostałych partii, wszyscy od SLD po PIS są przeciw. Nawet Polacy są przeciw bo telewizja zrobiła sondaż. Więc gdy na Radzie Ministrów reforma pana ministra upadnie - to czy nie powinien się podać do dymisji?
I tak to jest w moim kraju. Są ogromne obszary, są grupy społeczne i zawodowe, gdzie na tle reszty społeczeństwa - żyje się po prostu świetnie. Gdzie egoizm grupowy i indywidualny dają efekty, których nikt się nie wyrzeknie.
Kto w sposób istotny dotknie obłożonych przywilejami nauczycieli gdy jest to ponad milionowa grupa zawodowa a łącznie z rodzinami dwa miliony głosów w wyborach? Kto dotknie korzyści innych grup, gdy górnicy zrobią burdy w Warszawie, mundurowi przestaną chronić władzę a ludzie kultury rozniecą bunt intelektualny? Nikt.
Więc dochodzi ostatnia narracja. Winien jest wyborca. Na swoje usprawiedliwienie nie ma on nic, poza gnuśnością, poza własnym egoizmem, poza niskimi pobudkami. Polska jest taka jacy są Polacy, ze wszystkimi negatywnymi skutkami.
Skłócona i słaba. Obudzone religijnym natchnieniem hufce PiS będą wołać: Kraśko Szczur a ich przedstawiciele będą chronić interesy prezesów sądów rejonowych i odstawiać teatr z apolitycznym premierem naukowcem. Młodzi oświeceni hasłem, że PiS to moherowe bydło, będą lać na wszystko skupiwszy się na własnym końcu nosa. Solidarność, za której przyzwoleniem sprzedawano majątek narodu w taki sposób, że pracownicy sprzedawanych zakładów obławiali się kosztem społeczeństwa na dziesiątki tysięcy złotych, teraz maszeruje w obronie Polski i Polaków i ich prawa do wcześniejszej emerytury za wyższą pensję najniższą, oczywiście pomijając w swoich staraniach kwestię bezrobotnych, bo to nie są członkowie związku osób pracujących.
Perspektywy ogólne nie wyglądają zbyt słonecznie. Głupota, pycha, zapalczywość, wzajemna nienawiść rośnie tym bardziej im jest gorzej. A jest tym gorzej im bardziej ona rośnie. Przeciwnicy to tacy, od których czuć "smród", na których widok albo słowa "rzygać się chce". To "bydło" albo "zbrodniarze". Żeby nie było wątpliwości są to określenia, które wobec siebie stosują obie strony przestrzeni przeoranej marszem obudzonych.
Wypada się skupić na przyrodzie. Na przestrzeni najbliższej. Wbrew wszystkiemu pielęgnować wiarę w ludzi i pamięć, o polskich proporcach powiewających na drzewcach pik. O tym jak sowiecka tłuszcza była gnana na wschód przez polskich ułanów. O wielonarodowej i wieloreligijnej tolerancji towarzyszącej poczuciu wspólnoty. O Jasnej Górze. O papieżu Polaku. I próbować, gdzie się da, ocalać te iskry polskości, by nie pochłonął ich - mętny wir głupoty.
248
BLOG


Komentarze
Pokaż komentarze (3)