http://www.youtube.com/watch?...
W obiegowej opinii Ghandi był łagodnym człowiekiem, który poprzez ("non violence") całkowite wyzbycie się przemocy walczył z Imperium Brytyjskim o wolność Indii.
Cechy jakie obiegowo przypisuje się osobie lub postawie Ghandiego to: łagodność, zrozumienie dla innych, spolegliwość, ale i odwaga stawiania celów niezwykłych, przekraczających w danym momencie pojęcie ludzi.
Norman Finkelstein, który po lekturze prac Ghandiego napisał o nim książkę, przedstawia postać Ghandiego inaczej: autokratyczny, nie znoszący najmniejszego sprzeciwu, agresywny w języku, stawiający astronomiczne wymagania i cele dla osób, oraz możliwe do pomyślenia i w tym sensie umiarkowane dla polityki.
Ghandi gardził tchórzami, zaś walczył o takie cele polityczne, które "były do pomyślenia" dla ogółu ludzi. Jego głównym przesłaniem było żądanie skrajnej odwagi i poświęcenia dla celu o który się walczy. Dlatego cel musiał być osiągalny i realny.
Co dla nas wynika z przesłania Ghandiego? Pewnie pytanie, czy jesteśmy w stanie, albo czy jesteśmy skłonni cokolwiek realnie dla nas ważnego poświęcić dla jakiegoś celu politycznego. Czy stawiamy sobie cele polityczne "do pomyślenia" dla większości ludzi, czy pragniemy ich "oświecić", "przebudzić", czego nie pragnął Ghandi.
Całe przesłanie polityczne Ghandiego wydaje się sprowadzać do tej jednej kwestii: Polityka polega na skłonieniu ludzi do działania, w sprawie co do której są przekonani, że jest słuszna.
Na co dzień. Mamy ludzi, którzy nie podejmują działań w sprawach, które uważają za słuszne i polityków, którzy zamiast do tego ludzi zachęcać, pragną ich oświecić, zmienić ich, chcą ich nawracać na "prawdę", którą znają.
Czy to ma sens?


Komentarze
Pokaż komentarze (1)