Hordy PiSowskich naganiaczy oraz zastępy czerni natarły w tym roku na WOŚP. Wreszcie "poczuły krew". Pretekstem do krytykowania torpedowania najszczytniejszej akcji III RP jest ta wypowiedź Jurka Owsiaka:
Boję się zniedołężnienia. A najbardziej dysfunkcji, jak demencja, alzheimer. Te choroby dotykają nie tylko seniorów, ale wszystkie osoby, które żyją w ich otoczeniu, często wręcz degradują całe rodziny. W takich momentach pojawia się ostrożnie podejmowany u nas temat eutanazji. Ja bym się nie bał rozpocząć dyskusji na ten temat. Osobiście dopuszczam taki sposób pomocy, bo ja to tak rozumiem – eutanazja dla mnie to pomoc starszym w cierpieniach. [Link]
I tak oto człowiek, którego dewizą jest "pomagać", teraz już nie tylko dzieciom ale i osobom starszym, doczekał się nie dającej się już ująć w cywilizowane ramy napaści. Dochodzi wręcz do tego, że pojawiają się twierdzenia, że każdy kto wrzuca na biedne dzieci wspiera eutanazję.
Moi kochani! Nic podobnego! A gdyby nawet, to przecież czas zacząć patrzeć do przodu. Jurek Owsiak miał po prostu odwagę powiedzieć to co światły obywatel Państwa już dawno by powiedział. Mianowicie, że nie można przechodzić obojętnie obok cierpienia.
Starość - jak słusznie zauważył Jurek - degraduje całe rodziny. Czyli nie tylko osobę starszą, która cierpi, ale także całą jej rodzinę. Przecież żyje się po to, żeby coś osiągać, żeby poznawać i doznawać, żeby było nam przyjemnie! Życie nie polega na cierpieniu i męce. A jaką przyjemność z życia może mieć osoba starsza? Żadną! I jeszcze na dodatek męczy sobą rodzinę. Wreszcie możemy o tym rzeczowo i poważnie rozmawiać.
Ale temat eutanazji nie zamyka się w wąskim, prywatnym dążeniu do pełni życia, do tego żeby po ludzku mówiąc było fajnie. Ważne są ostatnie słowa Jurka na temat eutanazji:
"Próbuję znaleźć rozwiązanie, co możemy zrobić w państwie, które ma swój budżet i funkcjonuje w jakimś układzie gospodarczym, w Unii Europejskiej [Link]"
I to jest właśnie myślenie obywatelskie. Myślenie, które nie zamyka się wąskim patrzeniu na koniec własnego nosa. Myślenie, które bierze pod uwagę całokształt złożonych zależności w Państwie, adresuje najważniejsze problemy. Nie oszukujmy się, jest kryzys. Przecież wszyscy wiemy w jakim stanie jest budżet. Czy przeciętny obywatel zdaje sobie sprawę ile kosztuje opieka paliatywna? Przecież żaden budżet tego nie wytrzyma. Zabieg eutanazji jest tu wybawieniem. Za stosunkowo niewielką kwotę pozbywamy się poważnego problemu finansowego!
Ludzie żyją po to by wnosić twórczy wkład do wspólnoty, w której żyją. Posiadają tym samym pewne obowiązki wobec tej wspólnoty, wobec Państwa i wobec Narodu. Oczywiście dzisiaj społeczeństwo nie jest jeszcze przygotowane na tę oczywistą konstatację, że przy wydłużanym sztucznie wieku ludzi, system emerytalny doprowadzi cały kraj do katastrofy. Tu nie ma żartów. Wydaje się, że racjonalną docelową regulacją będzie przekształcenie prawa do eutanazji w powinność obywatelską, wraz z osiągnięciem wieku emerytalnego. Wtedy każdy mógłby dowolnie ustalać ten wiek i tak długo jak chce wnosić wkład pracy i płaconych podatków do budżetu państwa.
Wydaje się, że warto w przyszłości rozważyć rozszerzenie pomocy świadczonej przez WOŚP także dla degradowanych starością rodzin i cierpiących seniorów. Część zebranych środków mogła by posłużyć do zakupu odpowiednich strzykawek w wersji "eutanazja w domu", część do ufundowania nowoczesnej instytucji, która świadczyła by tę pomoc w sposób w pełni profesjonalny i co ważne wydajny.


Komentarze
Pokaż komentarze (3)