Na łamach Salonu24 ukazał się dość skandaliczny artykuł Andrzeja Gelberga. Urągający elementarnym zasadom rzetelności, posługujący się pieniactwem i pogardą dla Polaków myślących inaczej niż autor, powtarza fatalne postawy, które od wieków okazywały się zgubą dla Polaków.
Z grubsza teza autora jest taka, że powstania: Listopadowe, Styczniowe, Warszawskie, były potrzebne i niezbędne. Ich organizatorzy, cytuję:
- nie mieli innego wyjścia
- musieli chwycić za broń
- nie chcieli żyć w wychodku
- rzucili posiew
- mają pecha
- nie sądzili że
- byli napędzani polityczną i militarną kalkulacją
- wykonali ogromną pracę koncepcyjną, organizacyjną, a także polityczną, szukając sojuszników polskiej sprawy w kilku krajach europejskich.
- Dowódcy Komendy Głównej AK to byli wszak zawodowi wojskowi, nie pozbawieni możliwości trzeźwej oceny politycznej i nie byli naiwniakami politycznymi.
Za to Polacy uważający, że decyzje o wybuchu powstań były szkodliwe, zdaniem autora (cytuję):
- znają historię polskich powstań chyba z komiksów
- to: indywidua
- są tchórzami
Artykuł jest w zasadzie niemal doskonały powieleniem "myślenia powstańczego". To myślenie można scharakteryzować następująco.
1. Podstawą myślenia powstańczego jest - emocja.
To najważniejszy rys "powstańczego myślenia". Nie jest on wcale właściwy jedynie decydentom powstańczym. Jest stale obecny w polskim życiu politycznym nawet w obecnym czasie.
Da się tu wskazać trzy jaskrawe przykłady.
Pierwszy to klęska PiS po jego krótkim okresie rządów. Klęska ta spowodowana była przekonaniem Polaków, że "w takiej atmosferze żyć się już nie da". Wypisz wymaluj "w wychodku, jakim jest nasze życie, żyć nie mogę". To samo. Silna negatywna emocja jako podstawa decyzji wyborów i postrzegania. Abstrahuję tu od sensowności rządów PiS, wskazuję jedynie, iż media poprawnie odczytały sposób myślenia Polaków, odwołując się do dość prymitywnego polegania na silnych negatywnych emocjach.
Drugi to marsze obudzonych PiS przeciwko PO. "Drugi obieg" wytwarza w zwolennikach PiS, taką emocję, która pozwala mieć dokładnie za nic politycznych przeciwników. "Kraśko szczur", obudź się Polsko i Jarosław Polskę Zbaw. Ta emocja pozwala nie dbać o rozum ani o relacje międzyludzkie.
Trzeci to kultura wypowiedzi na blogosferze. Wypowiedzi charakteryzujące się brakiem inwektyw, chamskich odzywek a jednoczecześnie jakimś elementarnym aparatem w zakresie prowadzonego dyskursu są rzadkością. Większość to klikusłowne wtręty, żeby przywalić, żeby zawalczyć.
2. Efektem myślenia powstańczego jest pogarda i odraza w stosunku do osób myślących inaczej.
Osoby prezentujące "myślenie powstańcze" przekonane są, że poznały prawdę najwyższą, najświętszą i niedotykalną. Popierają bowiem poświęcanie życia dla realizacji owej prawdy (robienia powstań). W związku z tym, każdego kto się z ową "prawdą" nie zgadza, traktują jak renegata, odszczepieńca, zdrajcę, świnię, tchórza, wroga. Moralny szantaż jest jednym z podstawowych mechanizmów dążenia do realizacji "decyzji powstańczych".
3. Ostatczny argument uzasadniający ten błędny tok myślenia da się wyrazić tak: "Dzięki setkom tysięcy zabitych Polaków, polom zasypanym ich trupami w trakcie nieudanych powstań - teraz mamy Polskę."
Jest to argument pozbawiony uzasadnienia. Po pierwsze główną rolę w odzyskaniu wolności przez Polskę odegrały zmiany na arenie międzynarodowej. Po drugie powstania tylko osłabiy a nie wzmocniły naród, przez eliminację z jego szeregów bardzo wielu wartościowych ludzi. Po trzecie jest szereg państw, które nawet dłużej niż Polska były pozbawione niepodległości, nie uruchamiały powstań, a teraz są wolne i mają się nie gorzej albo i lepiej od nas (pkb na głowę, poziom służby zdrowia np).
Powstania jeśli już to Polakom zaszkodziły. Utrudniły i zepsuły późniejszy kształt rzeczywistości. Teraz ponownie się je nam serwuje jako "sposób na Polskę", opluwając publicznie wszystkich mających inne zdanie. Wypisz wymaluj decyzje powstańcze. Przecież Jarosław Kaczyński już wysuwał insynuacje agenturalne pod adresem kanclerz Niemiec, zaś ustami Antoniego Macierewicza oświadczył że Rosja wypowiedziała nam wojnę.
Powstańczy decydenci nie mogą żyć bez wojny. Nie mogą się bez niej obejść. Ich wielkie idee domagają się poświęceń ludności żyjącej w tym kraju - rzecz jasna dla przyszej lepszej i świetlanej przyszłości. Największy agitator Powstania Warszawskiego - Monter, dowódca który wysłał żołnierzy pozbawionych w większości broni w samobójczą walkę, nie poddał się nawet do niemieckiej niewoli. Gdy po wojnie jego żołnierze oraz dziesiątki tysięcy Warszawiaków leżało już w grobach, reszta zaś została "wyzwolona" przez armię radziecką, on pędził życie w USA jako tłumacz i radca. Minister Beck, który de facto doprowadził do wojny Polski z Niemcami bo honor jest wartością najwyższą, uciekł 17 września z Polski, zostawiając rodaków pod niemieckimi bombami.
Agitatorzy powstań w nosie mają ludzi. Gardzą ludźmi. Dla nich liczy się "atmosfera" oraz ich odczuwana "emocja", dla której poświęcą jeśli tylko będą mieć okazję, kolejne setki tysięcy mężów, synów, ojców. Ojczyzna wszak domaga się ofiary i biada tym, co nie chcą iść na samobójczy prowadzący jedynie do zguby stos. Acha, naczelny dowódca Powstania Warszawskiego umarł. Na polowowaniu. W Angli.
Najbardziej nieprzyjemny zabieg erystyczny agitatorów powstań dotyczy insynuacji, że przeciwnicy powstań nie oddają czci bohaterom w tych powstaniach walczącym. Że de facto gardzą Polakami, którzy w ten sposób oddali życie. To rozumowanie da się streścić tak: "Nie zgadzasz się z decyzjami powstańczymi to => Plujesz na groby bohaterów => to jesteś podłą miernotą i tchórzem". To rozumowanie jest widoczne w artykluje Andrzeja Gelberga. Warto pamiętać, że w poczet owych miernot i tchórzy zaliczają zwolennicy powstań tak, generała Andersa, który określił Powstanie Warszawskie jako zbrodnię i postulował jego decydentów postawić pod sąd.
Czas wytrzeźwieć i wreszcie się czegoś nauczyć.


Komentarze
Pokaż komentarze (13)