Zbyszek Zbyszek
273
BLOG

Za i przeciw abdykacji Benedykta XVI

Zbyszek Zbyszek Polityka Obserwuj notkę 2

Czy to dobrze czy to źle, że papież Benedykt XVI postanowił zrezygnować z urzędu papieskiego? Czy to właściwe czy niewłaściwe jest stawiać takie pytania i próbować udzielać na nie odpowiedzi?

Argumenty za:

1. Posłuszeństwo.
Istotą społecznego funkcjonowania Kościoła Katolickiego jest posłuszeństwo. To posłuszeństwo właśnie każe nam akceptować abdykację Benedykta XVI ufając, że stoi za tą decyzją mądrość boża. Jeśli rozum podsuwa nam wątpliwości, to katolicką postawą jest stłumić i odrzuć te podpowiedzi w imię wierności Kościołowi.

2. Racjonalizm.

Kościół Katolicki jest jedną z największych organizacji ludzkich. Do kierowania takim podmiotem potrzeba bez wątpienia ogromnych zasobów sił i energii. Decyzje podejmowane przez głowę Kościoła Katolickiego mają taki ciężar gatunkowy, że powinny być podejmowane w oparciu o bogatą wiedzę i możliwość sprawdzenia ich uwarunkowań. Ten który kieruje Kościołem, ma z całą pewnością do czynienia z masą problemów wymagających aktywności i rozstrzygnięć.

Podeszły wiek, brak wystarczających sił jest jak najbardziej przesłanką do rezygnacji z kierowania KK, bowiem Papież, najzwyczajniej na świecie mógłby nie znaleźć sił do podołania wszystkim swoim obowiązkom.

Argumenty przeciw.

1. Wyjątkowość.
Abdykacja Papieża to zdarzenie wyjątkowe. Wydaje się, iż taka czysta abdykacja miała do tej pory miejsce tylko jeden raz. Stąd nasuwa się pytanie: "Skoro wszyscy niemal Papieże (w tym święci i błogosławieni) rządzili Kościołem aż do śmierci, to czy każdemu z nich naprawdę starczało sił do spełniania wszystkich obowiązków?"

Wydaje się jasną odpowiedź, że - nie. A zatem wolno przypuszczać, że istnieją lub istniały przesłanki anulujące i unieważniające problem "braku sił do kierowania Kościołem".

2. Skutki precedensu.
Do owej pory, przyjmowało się za pewnik, że osoba papieża włada Kościołem do śmierci, i nie ma żadnych przesłanek mogących to zmienić. Taka sytuacja wpływała bez wątpienia na pozycję i autorytet papieża, który nie był ograniczony nawet zewnętrznymi przypuszczeniami o tym, czy do pełnienia swojej funkcji się nadal nadaje.

Tymczasem teraz, zawsze będzie można postawić pytanie - wskazując na przypadek Benedykta XVI, czy ten konkretny Papież, ma jeszcze wystarczające siły do kierowania Kościołem? Takie pytanie stanie się uzasadnione. Bowiem spójrzcie - na przykład Benedykta.

3. Istota bycia Papieżem.
Warto postawić pytanie jaka jest w istocie rola Papieża. Zgadzając się z abdykacją Benedykta XVI przyjmujemy poza słownie, że rola Papieża polega na kierowaniu, zarządzaniu Kościołem Katolickim. Sprowadza się w ten sposób ową rolę, do całkowicie ziemskiej i doczesnej perspektywy. Odziera się ją z wymiaru ponad przyrodzonego czy chociażby duchowego (w sensie ogólnym). Robi się z Papieża kierownika wielkiej instytucji, losy której zależą od tego jak nią zarządza.

Tymczasem uprawnionym wydaje się przypuszczenie, że inne czynniki czy aspekty roli Papieża mogą być istotniejsze, ważniejsze niż kierowanie czy zarządzanie Kościołem Katolickim. Mogą być ważniejsze zarówno dla Kościoła instytucjonalnego jak i dla wiernych.

Być może rola Papieża nie tyle polega na kierowaniu, co na przewodzeniu. Na przewodzeniu wszystkim innym w drodze do Boga. Na wskazywaniu tej Drogi, na wskazywaniu Boga. Bo to o to chodzi w Kościele, bo rolą Kościoła jest de facto bycie drogowskazem, drogą do Boga.

To nie od jakości kierowania Kościołem przez Papieża, ostatecznie zależy los Kościoła i wiernych. To od Boga on zależy. Rolą zaś Papieża jest dawanie świadectwa, i prowadzenie ku Bogu, także własnym cierpieniem, także własnym zmęczeniem, także własną udręką. To czego ludzie i kościół potrzebuje to żywego namacalnego realnego świadectwa, to przewodzenia w drodze do rzeczywistości, która nie jest tą rzeczywistością w której żyjemy.

Ale żyjemy w świecie uśmiechniętych menedżerów. Tryskających energią i zdrowiem, rozwiązujących setki problemów i zagadek, obdarzających nas światem pełnym pokoju, zdrowej żywności, prawdy i zasad moralnych. Żyjemy w świecie, który przekonuje nas że jest jedynym tak naprawdę istotnym, który usuwa poza zakres widzenia nieszczęście i śmierć, i ostatecznie realne przekonanie, że zmierzamy gdzieś indziej.

Pozostaje więc pytanie, czy dobrze się stało? Pozostaje nam perspektywa szersza. Wiara w tą Opatrzność, która dopuszcza ale która ostatecznie w nieoczekiwany i niezrozumiały czasem sposób; prowadzi tych co w niej pokładają nadzieję.

Zbyszek
O mnie Zbyszek

http://camino.zbyszeks.pl/  Kopia twoich tekstów: http://blog.zbyszeks.pl/2068/kopia-bezpieczenstwa-salon24-pl/

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (2)

Inne tematy w dziale Polityka