Generator zachowań destruktywnych

Skąd bierze się takie natęzenie destrukcyjnych zachowań?

Wyjasnienie, zgodnie z charakterem dwoistej natury ludzkiej, też musi być dwojakie.

Po pierwsze muszą one wywodzić się z biologicznej natury ludzkiej, po drugie muszą natrafić na sprzyjające warunki społeczne wynikające ze społecznej natury ludzkiej. Innych czynników nie znajdziemy.

Jeżeli popatrzymy na czynniki biologiczne, to na pierwszym miejscy znajduje się instynkt i wymóg przetrwania. Ten instynkt sprawia, że ludzie mocniej emocjonalnie reagują na stratę niż na zysk. Także naszą uwagę przyciągają bardziej wydarzenia rzadkie niż częste. Takie nastawienie wynika z priorytetowych dla instynktu przetrwania  reakcjii na ewentualne zagrożenia.

Pojawia się religia, która tworzy kodeksy reakcji na wypadek zachowań destruktywnych.

Wraz z rozwojem cywilizacji te cechy ludzkiej natury zaczęły generować nowe zjawiska kulturowe. Pojawiła się popkultura i powieści kryminalne, a następnie filmy poświęcone przestępstwom i zbrodniom. W tv pojawiły się programy w rodzaju Big Brothera, w których na widok publiczny wystawia się życie prywatne. Kiedyś na jarmarkach pokazywano rozmaite wybryki natury, teraz niektórzy ludzie w podobny sposób patrzą na "parady równości" z pojawiającymi się na nich dziwadłami seksualnymi.

Zjawiska te  nabrały też znaczenia ekonomicznego i politycznego,  bo da się je skomercjalizować na rozmaite sposoby, więc  pojawiły się instytucje, oparte na wykorzystaniu takich destruktywnych zjawisk. Kinematografia, telewizja, literatura, partie polityczne  pasożytują na takich zjawiskach i nolens volens ludzie się z nimi oswajają. Pojawia się wobec tego obojętność lub tolerancja dla destrukcyjnych zachowań.

Czy ktoś będzie miał własciwe spojrzenie na świat, jeżeli obejrzy setki filmów akcji, w których policja jest skorumpowana, politycy mają powiązania z mafią, ludzie są głupi i tylko samotny wilk jest pozytywną postacią ? Popkultura wpędza ludzi w maliny.

Na końcu pojawia się liberalizm wraz z polityką tożsamości, odrzuca koncepcję ludzkiej natury i przestrzeni społecznej, a  destrukcję uznaje za przynoszącą polityczne lub finansowe korzyści normę i usiłuje wykreować nową normalność.

Ograniczenie roli religii likwiduje hamulce zapobiegające destrukcji społecznej. I powstaje ideologia świata na opak, której rozwój możemy właśnie obserwować.