Wiekowe korzenia w nas wrastają

ZygmuntPrusiński Kultura Obserwuj notkę 0

30.01.2026 BLOG

Zygmunt Jan Prusiński

WIEKOWE KORZENIA W NAS WRASTAJĄ

Katarzynie Prusińskiej - Lisek

Szukam cię pośród akacji
chcesz na zielono dzisiaj wyglądać,
sukienkę zieloną włożyć
spodobać się mnie na wieczór.

Rozbrzmiewa gdzieś wiejska ballada,
lubisz zapach nocy kiedy wracasz do domu,
by matkę i ojca w progu powitać.

Ganek gościnny się cieszy -
pies szczekaniem radość przekazuje,
wieś się otwiera jak noc.

Ale ty masz ukrytą nowinę
szukasz miejsca i czasu -
okradam twój cień niepewności,
dzielę się promieniami miłości.

Jesienne spojrzenie wybija rytm -
kikuty starych drzew wspominają młodość,
szeleści mój wiersz w twym sercu.

Okrążymy Katarzyno nieprzyjaciół
wystarczy przejść inną drogą,
wolę osty i akacje od ludzkich krzyków.

Wracaj do moich ramion -
zaśpiewam piosenkę napisaną dla ciebie.

29.10.2010 - Ustka
Piątek 19:21

O mnie ZygmuntPrusiński

Zygmunt Jan Prusiński – dawniej słupski poeta, obecnie mieszka w Ustce. Pierwszy wiersz napisał w Otwocku, gdy miał 14 lat. Dzisiaj, mając 71 lat, nie potrafi powiedzieć, ile wierszy wyszło spod jego pióra. Sądzi, że ze trzy tysiące i że złożyły się na 53 książki. Ale w Słupsku wydał tylko dwie: “W krainie żebraków słyszę bluesa” i ostatnio “W ogrodzie Norwida” (2014) nakładem Starostwa Powiatowego. Inicjator powołania Grupy “Wtorkowe Spotkania Literackie”, w młodości przewodniczący Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy w Słupsku. W 1980 roku na III Sesji Literackiej na Zamku w Bytowie, jury, któremu przewodniczył Roman Śliwnik, przyznało mu pierwsze miejsce za erotyk w Turnieju Jednego Wiersza. Romanowi Śliwonikowi poświęcił wtedy kilkanaście wierszy, teraz zamierza poświęcić mu całą książkę.

Nowości od blogera

Udostępnij Udostępnij Skomentuj

Kultura