Zygmunt Jan Prusiński
MOJE LEGENDY NA WIETRZE
Motto: Piszę książki miłosne. Toż miłość była
w epokach czynnikiem istnienia ludzkości,
choć były wojny to tej miłości
szukano, pisano o niej, pragniono.
To nie jest tak zbytecznie
odejść od tych wierszy
można rzucać kamykiem
o taflę rzeki - też jest to sztuką
kaczki na powierzchni robić.
Życzysz mi by ten parnas
był dla mnie królewski -
łączę dotyki nasze
między rozmowami
wyrastają Góry Sowie
czuję miłość zieloną.
Twoje piersi jak dwie wiśnie
wciąż czerwienią pachną -
pilnuję porządku w ogrodzie
nieco układam pospiesznie
nastrój korzeni w ziemi.
A ty jak mgła w sukience
jak ta co powraca i znika...
10.2.2013 - Ustka
Niedziela 15:02
Wiersz z książki "Poetyckie tango"


Komentarze
Pokaż komentarze