Rumianek ma moc

Kiedyś był zielem zaczarowanym i odstraszał diabły. Miał też odsuwać sprośne myśli, albo odwrotnie - był uważany za afrodyzjak. Rumianek jest jednym z najpopularniejszych ziół. Działa przeciwzapalnie, przeciwskurczowo, przeciwalergiczne. 

Rumianek lekarski, zwany też pospolitym lub prawdziwym, a czasem także kamilką, to światłolubna, jednoroczna roślina z rodziny astrowatych. Rośnie na polach, przydrożach i blisko człowieka. Posiada charakterystyczny wygląd - żółte kwiaty rurkowe i białe płatki - a także specyficzny, mocny aromat. Może osiągać wysokość 60 cm, a w uprawach do 80 cm.

W zielarstwie ceniony jest głównie koszyczek (kwiat) rumianku, a w medycynie i kosmetyce zawarty w nim olejek eteryczny. W jego składzie znajdują się substancje o szerokim działaniu, jak chamazulen i α-bisabolol. Pierwszy ma właściwości przeciwalergiczne, przeciwzapalne i bakteriobójcze. Drugi łagodzi podrażnienia i działa przeciwbakteryjnie. Oprócz nich, w olejku występuje także spiroeten oraz postazulen. Kwiat zawiera też flawonoidy, cholinę, policacetyleny, karotenoidy, śluz i sole mineralne.

Rumianek może być stosowany wewnętrznie i zewnętrznie. Zwykle spożywamy go w postaci naparów lub herbat i często dodajemy do mieszanek ziołowych. Z kolei wyciągi z rumianku i olejek znajdziemy w kremach, maściach, szamponach, płynach do kąpieli, odżywkach, pastach a także w wielu napojach.

Po napary najczęściej sięgamy podczas dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Pomagają przy nieżycie żołądka i jelit, a także przy wzdęciach i biegunce. Ponadto uspokajają, odprężają, a nierzadko pomagają zasnąć. Mocnym naparem płuczemy jamę ustną, gdy pojawi się zapalenie dziąseł.

Wyciąg z kamilki wspomaga gojenie ran, kurację wyprysków, hemoroidów i zapaleń skóry. Stosowany jest w leczeniu zapalenia spojówek oraz w przebiegu schorzeń reumatycznych i neurologicznych, głównie rwy kulszowej i dny moczanowej. Co ciekawe, zalecany jest przy braku łaknienia, chorobie lokomocyjnej, a wspomagająco przy objawach abstynencji narkotykowej i alkoholowej.

Niestety, mimo wielu zalet rumianek może wywoływać uczulenie. Najważniejszym alergenem, a zdaniem części badaczy - jedynym, jest anthecutolid. Jego zawartość w roślinie uzależniona jest głównie od klimatu. W niektórych odmianach, np. w Niemczech, nie stwierdzono jego obecności. Firmy farmaceutyczne i kosmetyczne wyhodowały jednak roślinę całkowicie pozbawioną tej substancji. Rumianek może wywoływać odczyny krzyżowe z pyłkami innych roślin. Oznacza to, że kontakt z nimi, np. chryzantemy i seler, katalizuje reakcję alergiczną na rumianek.

Dla naszych przodków rumianek był zielem zaczarowanym i odstraszał diabły. Spalony zapewniał dobrobyt, a moczenie rąk w jego wywarze pomagało wyciszyć sprośne myśli. Czasami uchodził jednak za afrodyzjak i chronił urodę. Wykorzystywany był podczas mumifikacji w starożytnym Egipcie.

(WA)