Zrozumieć Olejnik

Powiedzieć, ze Monika Olejnik jest prawdziwym fenomenem, to nie powiedzieć nic. Gdy najjaśniejsza z gwiazd mediów III RP przepytuje polityków w wieczornym programie TVN24 z pewnością ma już za sobą występy w Dzienniku, Wyborczej i radiu Zet. Jak by tego było mało od kilku lat funkcjonuje w mediach jako ikona stylu. Monika Olejnik ma buty za 4 tysiące, najmodniejsza fryzurę. Nie wiesz, co założyć na Sylwestra? Zobacz w co ubrała się Olejnik – zachęcają gazety i stacje telewizyjne.
Niezależny obserwator, ktoś, kto nie jest uwikłany w spór o III RP, musiałby niechybnie dojść do wniosku, ze Monika Olejnik osiągnęła tak wysoka pozycje dzięki niezwykłemu talentowi, pracowitości oraz, co szczególnie ważne, bezkompromisowemu dążeniu do ujawniania prawdy. Uśmiechnęli się państwo? Sądzicie, ze jest inaczej? Ze pierwsza dziennikarka III RP od lat gra do jednej bramki, jest stronnicza i gdy tylko może próbuje dokopać przeciwnikom tych, z którymi sympatyzuje? Zdziwiliście się, gdy wykorzystała wypowiedz pięcioletniego dziecka, by dokopać nielubianemu politykowi? Uznaliście, ze to nie fair? Ze przekroczono kolejna granice? Granic jest do przekroczenia znacznie więcej a dla red. Olejnik wraz z secesja Olechowskiego z PO zaczął się właśnie bardzo pracowity okres. 

Niedawna wizyta posła Suskiego w radiu Zet, aroganckie nazwanie ojca Rydzyka „jakimś księdzem” to, wiele na to wskazuje, początek dłuższej serii aktów męczeństwa w imieniu III RP, która jak przystało na, było nie było katolicki kraj, ledwie wyznawców katolicyzmu toleruje. Czym charakteryzuje się to męczeństwo? Wzmożonym poczuciem, że przyszło człowiekowi (übermensch) żyć w ciemnogrodzie pośród tej strasznej hołoty, z która już na prawdę nie da się nic sensownego zrobić. No bo co? Znów zamknąć się w klatce? Trzeba by siedzieć cały czas i tak nic by to nie dało. Męczeństwo, albo jak kto woli niemające nic wspólnego z dziennikarstwem prowokacje maja przynajmniej pożądane skutki. Natychmiast podchwytują je wszystkie media. Olejnik oburzona na słowa Rydzyka o Murzynie. Got me, babe! Zrozumieć Olejnik, to pojąć logikę, która kierują się tubylcze media Tak się w III RP tworzy niusy. Poważne zarzuty wobec Grasia, podejrzane operacje finansowe Palikota? Nie mamy dowodów, i co nam pan zrobi – można by sparafrazować słowa szatniarza z „Misia”, gdyby sprawa nie była poważna. Porzucenie, czy jak kto woli dobrowolna rezygnacja z pełnienia funkcji kontrolnej to nie tylko problem stronniczej dziennikarki. Tak funkcjonują dziś w Polsce media. Wspomniany już skandal z Grasiem w roli głównej to świetny przykład radzenia sobie z trefnymi tematami.
Jeśli bowiem afera X z jakichś powodów nie chce „przyschnąć”, co kilka dni wystarczy przypomnieć o sprawie, zreferować obecny stan wiedzy, który nie rożni się o tego, co zdołano ustalić na początku. Tak czynią w III RP gazety, by nie narazić się na zarzut braku rzetelności czy polityczne uwikłanie. Jeżeli jednak sprawa miast przyschnąć, jątrzy się i ropieje niczym wściekła gangrena, do gry wkracza telewizja. Delikwenta zaprasza się do studia i przepytuje tak, by niczego się nie dowiedzieć albo po prostu daje wiarę solennym zapewnieniom, ze wszystko odbywa się zgodnie z prawem. Czy przerażeni gangreną widzowie mogą odetchnąć z ulga, czy odetchnąć powinni? Witam państwa w „Kropce nad i”. Moim i państwa gościem jest dziś…

http://www.dziennik.pl/kobieta/moda/article414077/Monika_Olejnik_nosi_buty_za_4_tysiace_zl.html