Kropka

       Jeszcze o ‘kropce nad i”… Zastanawiałam się co w zachowaniu i słowach Jarosława wywarło takie jednoznaczne dobre wrażenie. I teraz już wiem: to się nazywa SPÓJNOŚĆ.        A dokładnie -  spójność treści i formy

 

- Treść  [skrótowo]:

 

- zmiana języka polityki,

 

- rezygnacja z destruktywnej agresji dla prestiżu państwa
         i dobrobytu obywateli budowanego przez ludzi o różnych
         poglądach,

- kompromis dla zachowania jednoznacznego stanowiska.

 

- Forma:   

 

- umiarkowane tempo wypowiedzi,

- umiarkowana modulacja i natężenie głosu,

- stosowanie form grzecznościowych,

- odwoływanie się do szlachetnych zasobów uczuciowych i
         kompetencji rozmówczyni (co jest tym ważniejsze, im bardziej

  jasna jest agresja rozmówczyni, ponieważ agresję tę neutralizuje)

- zastosowanie żartu w odpowiedzi na jawną zaczepkę (zaręczyny
         z Napieralskim),

- konsekwencja (z pewną dozą elastyczności) w realizowaniu
         zapowiedzi: ‘o tym nie chcę rozmawiać’

- zapowiedź, że rozmowa będzie skrócona (z przeprosinami za to)

- zakończenie w momencie wybranym przez Jarosława – uprzejme
         i stanowcze.

 

       Zwraca uwagę, że refleksji związanych z formą jest znacznie więcej, niż tych dotyczących treści. Ale to forma jest ważna w zetknięciu z agresją i wyraźną złą wolą. Pozwala zneutralizować atak. Podkreśla własne „pokojowe” nastawienie. Wreszcie – toruje drogę treści.

 

       Znakomitym ruchem było wytworzenie takiego przekazu: masz agresorsko ludzkie uczucia… wiem, widziałem, doceniam…. Masz kompetencje i wpływy… możesz się przyczynić do dobra…. POKAŻ TO.

       I teraz kobita ma wybór. Być może - ostatnią szansę na dokonanie wyboru. Każdy jej ruch zaświadczy – co mianowicie wybrała. I już wątpliwości nie będzie i nie da się więcej machać chorągiewką z napisem: „dziennikarska dociekliwość”.