Demokratycznie

Europoseł Zbigniew Ziobro pisze list otwarty do Bronisława K.  O krzyżu pisze. Zgodnie z zasadami demokratycznego ustroju. I na dodatek przemilczeć trudno. Jakoś się mości elekt ustosunkować powinien - choć oczywiście nie musi.   Wygląda na to że co by nie zrobił - trochę przyłbicy odsłoni.

A.  Może odpowiedzieć, że krzyż zostaje. Wtedy będzie to gest pozytywny, nawet może nieco złagodzić uzasadniony krytycyzm (?)

B.  Może odpowiedzieć to co już puścił: że żałoba skończona i porządek teraz będzie (a nie jakieś tam reminiscencje, które przecież zdecydowanie spowalniają nasz burzliwy i wszechstronny rozwój). Wtedy umocni krytykę wobec swej szacownej osoby. Pokaże, że będzie prezydentem połowy Polski, a resztę ma gdzieś.

C.  Może wreszcie schować głowę w piasek i potraktować list eurodeputowanego milczącą pogardą. Uzyska efekt - jak w pukcie B.

Kościół już się wypowiedział: krzyż jest na dziedzińcu pałacu, więc pałac decyduje.

Kolej na pana elekta; jego ruch.

    Może ktoś się czepiać, że to drobiazg, że tylko gest. Ale tak nie jest. Ten krzyż to symbol nie tylko chrześcijański, również symbol żałoby po głowie państwa, symbol nadziei Polaków na wyjaśnienie przyczyn śmierci elity urzędniczej tegoż państwa. Uczciwe wyjaśnienie. Symbol, który od 2 tysięcy lat przeszkadzał, a jednak się ostał. Symbol PRAWDY.