Święty

Dzieciństwa najłatwiejszego nie miał. Rodzina porządna, kochająca, ojciec Jego jednakże ze stronnictwem celników, faryzeuszy, Żydów i komunistów związany. Nie skrzywiło to Jego charakteru, stanowiąc pierwszą z długiej litanii prób z jakich wyszedł, dzięki swego ducha, czystości i prawości,  zwycięsko. A ojca kochał miłością bliźniego, więc wybaczył i czcił.

Pierwszy cud poczynił w młodości. Wysłany na nauki z dala od domu rodzinnego grzeszników na drogę sprawiedliwą nawrócił, mimo szykan przeciw niemu szykowanych, nie pozwalających Mu w pełni skrzydeł rozwinąć, za co na kilka lat w loch marazmu rzucony został. Na szczęście Jego wiarę wielką i czystą Prorok Wielki przyuważył, na drogi dobre kierując i do dojrzałego lotu przyuczając.

Pierwszy raz masom dał się poznać w wieku Chrystusowym, nie tylko naiwnych ku sobie przyciągając. Z ogniem w oczach grzmiał i ogień piekielny grzesznikom ukazywał, by drogę do opamiętania odnaleźli, co, liczbę Jego uczniów w postępie geometrycznym zwiększyło, a Jego samego ku niebiosom i nowym cudom wykierowało. Cudom 24 godzinnym, prawym i sprawiedliwym, przeciw kupcom i niewiernym skierowanym.

Szatan po wielokroć kusił Go na pokuszenie. A to ku Karczmie go kierując, a to diabelstwa elektrotechniczne ku podsyłając. Laptop w ręku trzymając, nie poddał się lucyferskim namowom,w głąb rozpadliny piekielny pomiot - pfe - posłał, w drobny mak rozbijając. Ku radości uczniów Jego nieomylnych.

Bo ich nie interesuje, co On naprawdę robił. Boże nawet jeśli od wiary oddalił się, to działania Jego skierowane przeciw ludziom, którzy niegodni są. Niezależnie od Jego wiary odstępstw i tak byłby niszczony. Jak nie tak, to inaczej gromy nasyłano.  By.