Pewna Kopacz

 Pewna Kopacz

Pewna Kopacz wskroś mieszczańska

Nie lubiła być bezpańska.

Nie dlatego, że się bała,

Bo to w sobie coś już miała.

Nie dlatego, że malusia

Wspominała wciąż tatusia,

Lecz że łaska wciąż jest pańska.

Zakręciła się gdzie trzeba.

Ani obca jest jej gleba

Przetrząsana tak subtelnie

By osłonić coś rzetelnie.

Siedzi teraz w foteliku

Fiku-miku przy stoliku.