Mugitum Labyrinthi

 Pewien ze WSI Komorowski

Bardzo lubił być beztroski.

Żyrandolem oświecony,

Gość nad wyraz ten wielbiony

Przez nadwornych kancelistów

I canina eloquentia swych chórzystów,

Brudne miewał czasem myśli,

Że mu w końcu to się wyśni,

Spadająca z nieba Tutka,

Co gdy kiedyś gdzieś poleci,

Na kawałki się rozleci.

 

Taki to był Komorowski

Uśmiechnięty i beztroski,

Gdy wróg jego już bez mocy

Odpoczywa w zimnej nocy.

WSI Tajniny lud go cenił,

Bo on na nic by go nigdy nie zamienił.