Albatros ... z lotu ptaka
Droga do Prawdy nie zawsze jest kręta.
70 obserwujących
1519 notek
1303k odsłony
297 odsłon

Gdyby Naczelnik Państwa o tym wiedział

Wykop Skomentuj

W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej, Szarych Szeregów i walczył w Powstaniu Warszawskim. W 1946 roku po zdaniu matury w liceum imienia Juliusza Słowackiego w Warszawie studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Podczas studiów rozpoczął publikowanie. Jego teksty poświęcone krytyce literackiej ukazywały się między innymi w „Dialogu”, „Roczniku Literackim” czy „Tygodniku Powszechnym”. Wraz z innymi studentami stworzył nieformalną grupę krytyczną wobec socjalizmu marksistowskiego. Z najbardziej znanych osób można wymienić Janusza Szpotańskiego, twórcę dramatu „Cisi i gęgacze”.

Po studiach rozpoczął pracę w Państwowym Instytucie Wiedzy. Krótko pracował w dziale kulturalnym w tygodniku „Po prostu”, nastawionym reformatorsko wobec linii partii, wokół którego gromadzili się ludzie nastawieni negatywnie wobec systemu. Udzielali się tam między innymi Jan Olszewski, a także Jerzy Urban. Dzięki aktywności Jana Józefa Lipskiego powstał Klub Krzywego Koła, któremu w latach 1957-1959 prezesował.

Atakował Bolesława Piaseckiego, szefa „Pax”, za jego przedwojenną działalność w RNR Falandze, wpisując się jednocześnie w partyjne rozgrywki między „puławianami” a „natolińczykami”. Wraz z poetą Antonim Słonimskim zainicjował list protestacyjny skierowany przeciw cenzurze, zwany „Listem 34”. W 1976 roku współtworzył Komitet Obrony Robotników. Organizował pomoc dla represjonowanych robotników z Ursusa i Radomia. Po powstaniu w 1980 roku „Solidarności” włączył się w jej działalność i został członkiem Zarządu Regionu Mazowsze oraz delegatem na I Krajowy Zjazd. W swym bogatym życiorysie udzielał nawet ślubu, jednej z działaczek KOR, Annie Starczewskiej i wietnamskiemu mistrzowi sztuk walki, Bui Noc Hai.

Loża „Kopernik”

Oficjalne działanie Lipskiego nie było jedynym. Związał się również z masonerią. Do warszawskiej loży rytu szkockiego „Kopernik” został przyjęty 19 lutego 1961 roku i bardzo szybko przeszedł stopnie wtajemniczenia. W latach 1962-1981 i 1986-1988 był przewodniczącym loży, a pó?niej w latach 1988-1990 jej sekretarzem.

Loża „Kopernik” działała już przed drugą wojną światową. W 1938 roku w związku z rozporządzeniem Prezydenta RP o zakazie działalności działania tajnych związków została zawieszona. Reaktywowano ją kilkanaście lat po wojnie, 12 lutego 1961 roku. Od tej pory, aż do 1991 roku, loża działała w konspiracji. Należał do niej między innymi również Jan Olszewski, pó?niejszy premier RP. Jak mówi w wywiadzie-rzece „Prosto w oczy” próbowano wówczas, podobnie jak w XIX wieku, wykorzystywać wolnomularstwo do działania konspiracyjnego.

Jan Józef Lipski w środowisku warszawskim, z racji swej roli w półświatku lewackich demokratów i masonów, nazywany był „prezydentem”. Był propagatorem i jednym z głównych inicjatorów odrodzenia Polskiej Partii Socjalistycznej oraz przewodniczącym Rady Naczelnej.

„Dwie ojczyzny, dwa patriotyzmy” i nie tylko

W słynnym eseju „Dwie ojczyzny, dwa patriotyzmy”, opublikowanym w 1981 roku na łamach paryskiej „Kultury”, wytykał Polakom rzekome i wydumane winy wobec Niemców. Krytykował rzekomą megalomanię narodową i ksenofobię Polaków. We wspomnianym eseju pisał: „Strzeżmy się i podejrzliwie patrzmy na każdą nową ofensywę ‘patriotyzmu’, jeśli jest bezkrytycznym powielaniem ulubionych sloganów megalomanii narodowej. Za frazeologią i rekwizytornią miłą przeważnie Polakowi czają się cyniczni socjotechnicy, którzy patrzą, czy ryba bierze na ułańskie czako, na husarskie skrzydło, na powstańczą panterkę”.

A także: „Prawie każdy Polak (nawet wykształcony!) wierzy dziś, że wróciliśmy po drugiej wojnie światowej na ziemie, zagrabione nam przez Niemców”.

W jednym z numerów pisma „Literatura na świecie” (nr 11/1984 r., s. 309-313) opublikował tekst pod tytułem „Polonia Styronianum”, w którym recenzuje książkę W. Styrona „Wybór Zofii”. Autor książki wykazuje, że autorem ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej był Polak, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jerzy Robert Nowak napisał o tej książce, że ukazuje polski antysemityzm jako jeszcze bardziej gro?ny od niemieckiego, gdyż rzekomo w Niemczech antysemitami mieli być tylko naziści, a w naszym kraju wszyscy.

Wybory do Senatu

Kiedy w 1989 roku Jan Józef Lipski startował do Senatu z okręgu radomskiego, wówczas miejscowy ordynariusz biskup Edward Materski sprzeciwił się pośrednio jego kandydaturze i zwrócił się do wiernych diecezji z pasterską prośbą, aby głosowali na katolika. Lipski miał trudności, ale wygrał w drugiej turze.

Lewica jednak nie zapomniała tego zachowania i szkalowała hierarchę Kościoła katolickiego. A zrobiła to ustami samego naczelnego „Gazety Wyborczej” Adama Michnika i Jacka Kuronia. 8 marca 1994 roku w TVP 2 w programie poświęconym Lipskiemu zarzucili oni biskupowi Materskiemu brak zainteresowania losami radomskich robotników, represjonowanych po Czerwcu ’76. Niestety ci wielcy miłośnicy prawdy zapomnieli o jednym fakcie, ksiądz dr Materski wówczas nie przebywał w Radomiu, gdyż pełnił funkcję biskupa pomocniczego diecezji kieleckiej, a biskupem diecezji, wówczas jeszcze sandomierskiej, został w marcu 1981 roku. Michnik i Kuroń zarzucali również, że ulotki wymierzone w Lipskiego powstawały na biskupim biurku. Skąd mieli takie informacje, nie wiadomo.

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale