Ptaszydła

Mają mocne dzioby, są pozbawione wdzięku i są raczej niezgrabne, ogólnie nie wyglądają zbyt sympatycznie, a jak już się odezwą, to ciarki po plecach przechodzą. Wrony - jedne z najbardziej popularnych w miastach, ale powszechnie nie lubiane ptaki. A mnie one, na przekór wszystkiemu, wzruszają… Może dlatego właśnie, że tak wielu ich nie cierpi, a może za to, że są takie odrzucane chociaż inteligentne. Odważne i mądre, bo nieraz na osiedlu widziałam jak przelatywały tuż przed samochodami rzucając po koła orzechy, żeby łatwo wyjadać potem smakowity środek. Gdy mieszkałam jeszcze w Centrum miasta, to latem wystawiałam ptakom na balkonie miskę wody do picia. W sąsiedztwie żyła para wron siwych, która codziennie przylatywała i moczyła w wodzie pokarm, bo właśnie mają taki zwyczaj. Raz jedna z wron przyleciała w dziobie z naprawdę dużym kawałkiem suchego ciasta drożdżowego z rodzynkami (!) i oczywiście namoczyła je sobie w wodzie, delektując się potem długo jego smakiem… Miałam z nimi sporo kłopotu, bo musiałam często zmieniać wodę, ale jakoś nie miałam sumienia zaprzestać bo wiedziałam, że w upalne dni ptaki mają w mieście problem z ugaszeniem pragnienia. Ponadto moja Mama też miała do tej pary wron dziwną słabość i jak mnie odwiedzała, to obserwowała je przez żaluzje... Wczoraj wybrałam się na spacer po okolicy, karmiłam zgłodniałe kaczki, które w wodzie rywalizowały o jedzenie z mewami, a na lądzie właśnie z wronami. Wron zleciało się bardzo dużo - widać, że mają coraz większy problem ze znalezieniem czegoś do jedzenia, bo pewnie skończyły się zapasy różnych owoców drzew. Postanowiłam poświęcić im osobny post ze specjalną sesją fotograficzną. Mają swoje miejsce w ekosystemie miejskim i czują się chyba w mieście dobrze, bo mam wrażenie, że z roku na rok widzę ich więcej, zwłaszcza tych siwych (szaro-czarnych). Jeśli ktoś uważa, że to z mojej strony straszne dziwactwo, że hm… lubię wrony, to niech sobie przypomni, że nawet Wojciech Młynarski dawno już napisał tekst do piosenki o nich właśnie pod tym tytułem, który przypominam: W berżeretkach, balladach, canzonach