Narwańcy

Godz. 8.14.28 

Po odebraniu przez radio komunikatu „Smolensk eee visibility four–zero–zero meters, fog”. 

– O ku(...)!!! – mówi nawigator. W rubryce „Uwagi” adnotacja: „zaskoczenie, zdziwienie, reakcja na informację o mgle”. 

– Cooo? – pyta drugi pilot.

– Fantastico i to za fryko – mówi technik. 

Godz. 8.14.57 

Na treść komunikatu reaguje drugi pilot: 

– Ku (...), to nasze meteo, naprawdę! – Rubryka „uwagi” opisuje to lakonicznie „Krytyczna wypowiedź o meteo”. 

– Mhm – głos niezidentyfikowany. 

– Co?! – oczekuje na potwierdzenie przyjęcia komunikatu nawigator. 

– Nasze meteo jest naprawdę zaje(...)ste – stwierdza dowódca. 

Godz. 8.15.33 

Magnetofon rejestruje dialog „osób trzecich” na dalszym planie nagrania. 

– Co to jest? 

– Piwko. A ty nie pijesz? 

– A mamy paliwo do dwudziestu? – pyta nieco głośniej technik. 

– Maamy – odpowiada na bliższym planie nawigator, wg „Uwag” „odwrócony od mikrofonu”. 

Głosy pozostałych rozmawiających nie zostały zidentyfikowane.

(...)
 Mikrofony w kabinie rejestrują rozmowę stewardesy Basi.

– Wypijesz?

– Taaaak – odpowiada ktoś opisany jako „osoba trzecia”.

Godz. 8.17.40 

Dowódca przekazuje do kabiny informację o warunkach. 

– Basiu! – wzywa szefową personelu

– Jest nieciekawie, wyszła mgła. Nie wiadomo, czy wylądujemy! 

– Tak? – upewnia się kobieta.

– Oni nie zdążą! – mówi. 

– Sorry – odpowiada dowódca. 

– Muszą tam być! – stwierdza Basia bądź któraś z „osób trzecich”. Nagranie jest ciche, pewność odczytu jest jednak duża. 

– A jak nie wylądujemy, to co? – pyta głos opisany jako „osoba trzecia”. 

– Dowództwa nie ma – zwraca uwagę głos „osoby trzeciej”, nagrany nieco ciszej. 

– To odejdziemy – odpowiada drugi pilot. 

– Poczekamy pół godziny, nie mamy czasu – dodaje kapitan. 

– Para będzie szła! – mówi kilkanaście sekund później nawigator. Uwaga do tej wypowiedzi wyjaśnia „W sensie, że będzie gorąca atmosfera”. 

– To jest nie do wybaczenia – stwierdza drugi pilot niejasno, po czym pada nieprzypisana nikomu konkretnemu wypowiedź, mogąca mieć związek z wcześniejszą uwagą o braku dowództwa: 

– Z tym jakiem nie powiem, bym poszedł do tyłu. 

Niemal przez całe nagranie ostatniej fazy lotu głosom przebywających w kokpicie towarzyszą głosy osób, które trzeba uciszać. O godz. 8.21.52 słychać słabe
– Cicho tam!

Godz. 8.22.33

W kabinie pilotów po raz pierwszy pojawia się obecny do końca lotu głos, opisany jako DSP, co oznacza Dowódcę Sił Powietrznych. Głos odpytuje dwukrotnie nawigatora, czy ten mówi po angielsku,

– Oo, tak jest – odpowiada lotnik. 

(...) Godz. 8.24

Załoga tupolewa przeprowadza rozmowę z załogą Jaka-40, który wylądował już w Smoleńsku. Komunikat o podstawie chmur na wysokości 50 metrów i widzialności 400 metrów jest niepokojący. O 8:26:03 w kokpicie pada pytanie: 

– Oni mieli tak samo? 

– Nie, im się udało – odpowiada drugi pilot. 

– Widzisz – kwituje „osoba trzecia”. 

Godz. 8.26.18

Rozmowa dowódcy samolotu z szefem protokołu. 

– Panie dyrektorze, wyszła mgła, w tej chwili – mówi kapitan, wg rubryki "Uwagi" – "Wyraźnie odwrócony w kierunku Kazany, brak wysokich częstotliwości, niski poziom zapisu" – I przy tych warunkach, które są obecnie – nie damy rady usiąść. Spróbujemy podejść, zrobimy jedno podejście, ale prawdopodobnie nic z tego nie będzie. Także proszę już myśleć nad decyzją, co będziemy robili. 

– Będziemy próbować do skutku – odpowiada szef protokołu. 

– Yyy, paliwa nam tak dużo nie starczy, żeby do skutku – mówi kapitan samolotu. 

– To tu mamy problem! – stwierdza dyplomata. 

– Możemy pół godziny powisieć i odchodzimy na zapasowe – proponuje dowódca. 

– Jest zapasowe? – pyta niezidentyfikowana „osoba trzecia” 

– Mińsk albo Witebsk – odpowiada kapitan. 

– To może by do Mińska – mówi ta sama osoba, która pytała, czy jest zapasowe. 

– Panie dyrektorze, wróćmy – mówi kobiecy głos. 

Godz. 8.30.39

Mikrofony w kabinie rejestrują głos szefa protokołu. 

– Jeszcze nie ma decyzji prezydenta, co dalej robimy. 

Załoga prawdopodobnie przegląda mapy. Drugi pilot opisuje sytuację: 

– Najgorsze że tak: tu jest dziura (prawdopodobnie chodzi o jar przed progiem pasa startowego)... 

– Tu są chmury... I wyszła mgła. No iiii... 

– No i ku(..) nie powiedział – podsumowuje ktoś wizytę szefa protokołu. Rubryka „Uwagi” zawiera przy tej kwestii adnotację „Bardzo niedbała wypowiedź, zjadane sylaby”. 

– Dlaczego pasażerowie nie siedzą na swoich miejscach?

Godz. 8.33.39

Kolejny raz odzywa się osoba opisana jako Dowódca Sił Powietrznych(?). Jednocześnie w kabinie stewardessa zapowiada: 

– Za chwileczkę proszę na miejsca. 

– Wychodzić mi stąd! – ujmuje ten sam komunikat niezidentyfikowana „osoba trzecia”.

Godz. 8.35.20

Rosyjski kontroler przekazuje komunikat „Polski sto–jeden, od stu metrów gotowość do odejścia na drugi krąg”. 

– Faktem jest, że my musimy to robić do skutku – powtarza słowa szefa protokołu DSP(?), mimo wezwania do powrotu na miejsca nadal przebywający w kokpicie. 

– Dokładnie! – wg „Uwag” tę kwestię wygłasza „Inna osoba trzecia. Z dużym naciskiem na słowo”. 

Godz. 8.40.07

Pierwszy, poprzedzony trzaskiem alarm   TERRAIN AHEAD!  W kokpicie dochodzi do charakterystycznej rozmowy: 

– Ktoś tu zawinił – mówi jeszcze przed TERRAIN jeden z członków załogi. 

– Mówisz do widzeniaa! – stwierdza drugi pilot. Być może spodziewał się, że alarm wywoła decyzję o odejściu na drugi krąg. 

– Nieee, ktoś za to beknie – rozwiewa złudzenia dowódca. 

– Po–my–sły! – domaga się DSP. Mówi znacznie głośniej od pilotów. 

Godz. 8.40.21

Załoga schodzącego samolotu obserwuje pomiar wysokości. 

– 2–8–0 – melduje drugi pilot. 

– 300! – prostuje nawigator. 

– Nie musimy dokładnie – stwierdza któryś z członków załogi. 

– Zmieścisz się śmiało – zachęca tymczasem DSP, po dwóch sekundach dodający „ 230”. 

Godz. 8.40.33

Drugi alarmTERRAIN AHEAD.

Godz. 8.40.38

Trzeci alarm   TERRAIN AHEAD, tłumiący odczytane dopiero teraz słowa któregoś z członków załogi:

– To się nie uda

Godz. 8.40.41

Czwarty alarm   TERRAIN AHEAD. 

Godz. 8.40.42

Alarm   PULL UP. 

Godz. 8.40.48

– Narwańcy – mówi w kokpicie niezidentyfikowany głos. Samolot jest na 100 metrach. 

– Dochodź wolniej – radzi drugi pilot. 

Wysokość spada do 90, 80 metrów.
– Odchodzimy– stwierdza drugi pilot. 

Wysokość nadal spada: nawigator zgłasza kolejno 70, 60 metrów.
– Dobrze – pada w kokpicie o

8:40:52

Nawigator nadal melduje spadek wysokości: 50, 40, 30... 

Przy „50” kontroler lotu nakazuje wyrównanie lotu – „Horyzont, sto jeden”. Ponownie, już podniesionym głosem, po „30”.

Godz. 8.40.54

Magnetofon rejestruje lekkie uderzenie w kadłub – samolot uderzył w pierwsze drzewo na swojej drodze. 

– 20!!! – krzyczy nawigator. 

Godz. 8.41.00

8:41:00 – w kabinie słychać „odgłos przypominający niszczenie konstrukcji w kolizji”. Ostatni alarm   PULL UP!   odzywa się o 8:41:01. 

Zostaje przerwany po PULL UP. 

Potem nagranie zawiera odgłosy bardzo głośnego niszczenia konstrukcji samolotu. 

Godz. 8.41.02

Radio tupolewa odbiera ostatni sygnał z wieży kontroli lotów: „Odejście na drugi krąg”. Na pokładzie samolotu słychać przerażające krzyki.

Zapis urywa się z silnym trzaskiem. Jest 8.41.04.