0 obserwujących
91 notek
90k odsłon
2600 odsłon

Julian Marchlewski -szkic biograficzny

Wykop Skomentuj7
  

 

 Życie Juliana Marchlewskiego (1866-1925) stanowi połaczenie dwóch epok-okresu rewolucyjnej walki z caratem od schyłku XIX w. po rewolucję październikową  w Rosji i wysiłki na rzecz budowy pierwszego państwa socjalistycznego na świecie.

Od swych najmłodszych lat przez następnych ponad 40 był on konsekwentnym marksistą,aktywnie zaangażowanym w działalność rewolucyjną zarówno w kraju jak i na forum międzynarodowym-szczególnie w Niemczech i w Rosji. Z urodzenia szlachcic , uczulony na krzywdę ludzką, w wieku lat niespełna 19tu rozpoczynał swą działalność jeszcze w kółkach Wielkiego Proletariatu utworzonego przez legendarnego Ludwika Waryńskiego, wówczas już katorżnika carskiego,poznając osobiście postacie z kierownictwa partii takie jak Maria Bohuszewiczówna czy Mikołaj Archangielski.Osobiście był współtworcą kolejnych partii po ostatecznym rozbicu Proletariatu przez władze carskie:II Proletariat,ZRP,Stara PPS, SDKP, SDKPiL,KPRP.Był człowiekiem znającym osobiście problemy klasy robotniczej gdyż zanim zdobył wykształcenie pracował w fabrykach polskich i zachodnioeuropejskich jako robotnik-farbiarz zdobywając stopień majstra, a równocześniewybitnie wykształconym,doktorem nauk społecznych i ekonomicznych Politechniki w Zurychu,gdzie przebywał po raz drugi już i nie ostatni na emigracji politycznej po rozbiciu ZRP.

Miał ogromną wiedzę w dziedzinie historii, a także polskiej i europejskiej literatury,kultury i sztuki , co owocowało nie tylko licznymi publikacjami,esejami i artykułami na te tematy lecz także kazało mu współtworzyć w latach 1902-1905 wydawnictwo propagujące polską i słowiańską literaturę i sztukę w Niemczech, gdzie przyszło mu przez wiele lat mieszkać.Za jedno ze swych najważniejszych swych zobowiązań uważał w tym czasie nie tylko publikowanie dzieł tak wybitnych polskich autorów  jak Stefan Żeromski,Jan Kasprowicz czy Władysław Orkan lecz także zapewnienie im możliwie najbardziej godziwego wynagrodzenia mimo rosnących problemów finansowych  wydawnictwa spowodowanych niefrasobliwością wspólnika , który wyjechał za granicę pozostawiając Marchlewskiego obciążonego własnymi długami. 

Nawet przebywając z konieczności na emigracji Marchlewski nie tracił nigdy kontaktu z krajem, co znalazło wyraz w utrzymywaniu stałej korespondencji z działaczami i przyjaciółmi w Polsce, w których nieodmiennie pojawiała się nostalgia za ojczyzną i troska o rozwój sytuacji pod zaborami. Jego indywidualizm i samodzielność myśli zaznaczyły się także w różnicy pomiędzy nim a Różą Luksemburg i szeregiem współtowarzyszy z SDKPiL w kwestii programowego spojrzenia na kwestię wyzwolenia narodowego.    O ile stanowisko partyjne głosiło nierealność w aktualnym momencie dziejowym  walki o niepodległość i jej szkodliwą rolę w odciąganiu ludzi pracy od konsekwentnego boju o swe prawa, o tyle Marchlewski był obok Cezaryny Wojnarowskiej czy Staniisława Trusiewicza jednym z najbardziej zagorzałych zwolenników wprowadzenia do programu partii zapisu w myśl którego urzeczywistnienie się wyzwolenia narodowego nawet przed powstaniem Polski socjalistycznej może być również korzystne dla proletariatu. Opowiadał się przeciw podziałom w polskim ruchu robotniczym i był zdecydowanym rzecznikiem odstapienia od ataków wobec PPS na rzecz merytorycznej polemiki a także po wyodrębnieniu się zbliżonej programowo PPS-Lewicy zjednoczenia polskiej lewicy. 

W chwili  wybuchu rewolucji 1905 Marchlewski natychmiast przybył do kraju, by wspomóc swą wiedzą młodszych działaczy i wziąć bezpośredni udział w pracy redakcyjno-organizacyjnej  wydawnictw partyjnych. Po krwawym stłumieniu rewolucji od 1907 przez najbliższych 11 lat przebywał w Niemczech zajmując się pracą redakcyjną i publicystyczną wspierając lewe skrzydło Socjaldemokratycznej Partii Niemiec i biorąc udział w kolejnych kongersach Międzynarodówki a także będąc gościem na naradach SDPRR. 

Podczas I Wojny Światowej był więźniem politycznym z powodu napisania artykułu piętnującego krwawe stłumienie wystąpienia robotniczego przez władze niemieckie i przyrównujące postawę wykonawców tych rozkazów do postępowania kozaków na służbie carskiej podczas rewolucji 1905-1907.Dopiero  w czerwcu 1918 r.na skutek podpisania pokoju brzeskiego pomiędzy Rosją już radziecką a Niemcami dzięki staraniom rodziny i emigracyjnych przyjaciół w młodym państwie Rad, po zastosowamiu wymiany na pruskiego generała, Marchlewski został przewieziony do Rosji i uwolniony.Początkowo zatrudnił się w Państwowych Zakładach Włókienniczych , jednak szybko wciągnął go wir wydarzeń. Także i tutaj zaznaczył się jego indywidualistyczny sposob myślenia gdy opowiedział się za szeroką koalicją ugrupowań lewicowych. Rząd radziecki doceniając talenty mediacyjne Marchlewskiego podjął próby akredytowania go jako przedstawiciela dyplomatycznego w Polsce a następnie w Austrii, co jednak w obu przypadkach zostało zbojkotowane wskutek interwencji środowisk kapitalistycznych. 

Wykop Skomentuj7
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale