Zagraj to jeszcze raz, Sam!

W związku z powrotem Włodzimierza Cimoszewicza do polityki przypominam genialny post (swego czasu przedrukowany nawet przez tygodnik „Wprost”) wylogowanego1 nt. tego, co miało miejsce w kampanii wyborczej w 2005 r.

Podsumujmy działalność maklera wszystkich Polaków. Na razie wiemy, że:

1. Miał akcje Orlenu, ale ich nie miał, bo były córki.
2. Kupił je w ofercie pierwotnej, ale ponieważ nie mógł tego zrobić, to kupił je na rynku wtórnym.
3. Miał na to pieniądze, ale ponieważ ich nie miał, to brał kredyt (bo jak wiemy ubogi jest).
4. Sprzedał je w styczniu 2002 r., ale ponieważ chciał w grudniu 2001 r., to tak naprawdę sprzedał je w grudniu.
5. W deklarację ich nie wpisał, bo wypełniał ją według stanu na kwiecień (a jak wiemy sprzedał je w styczniu, czyli w grudniu). Kiedy pisał o akcjach Agory, to wydawało mu się, że jest rok 2001 i już miał skrobnąć o Orlenie, kiedy przypomniał sobie, że jest rok 2002.
6. Zrobił korektę swojej deklaracji, z tym że niczego nie poprawiał, bo pytania były niestosowne.
7. Zatrudnił wariatkę jako asystentkę i dał jej do wypełniania swoje deklaracje, ale nie dał ich, bo to wariatka.
8. Deklaracje wszystkie są, ale oczywiście niektórych nie ma, bo w styczniu znaleziono je w domu wariatki.
9. Pozostawiał wzory swych podpisów w jakichś komitetach (na wszelki wypadek, jakby ktoś chciał mieć upoważnienie ministra spraw zagranicznych).
10. Podpisy są jego, ale on ich nie składał. Składała je pieczątka z komitetu.
11. Pieczątka była, ale się zmyła i nie wiadomo gdzie jest (ostatni raz widziano ją w plecaczku).
12. Pełnomocnictwa okazały się oryginalnie sfałszowanymi kopiami.

Wszystko to – w przypadku człowieka, który całe życie siedział w PZPR i SLD i jednocześnie jest ponadpartyjny, wycofał się z polityki, ale jest marszałkiem i chce być prezydentem – układa się w bardzo logiczną całość.

wylogowany1, 17.08.05 r.