Niewyznane grzechy się mszczą. Klasycznym przykładem prawdziwości powyższego stwierdzenia jest życiorys Lecha Wałęsy. To, że jakaś forma współpracy z SB obciąża byłego prezydenta jest chyba dla wszystkich oczywiste. Stopień tej współpracy pozostaje w kręgu domniemań. Rozumiem tych, którzy za wszelką cenę bronią Wałęsy wysuwając hipotezy o sfałszowaniu niektórych dokumentów świadczących o współpracy. Sam chciałbym w to wierzyć.
Jednak ewolucja jaką przeszedł przywódca Solidarności świadczy jak najbardziej za prawdziwością teorii o współpracy. Obściskiwanie się z Jaruzelskim czy Kiszczakiem w świetle kamer było zwyczajnie obrzydliwe, ale słowa o pałowaniu pokojowo demonstrujących związkowców to już zwyczajnie przekreślenie całego dorobku człowieka walczącego z totalitarnym reżimem. Można było Lecha Wałęsę nie szanować za to, że dał się złamać służbie bezpieczeństwa. Jednak chciało się tu szukać jakiegoś usprawiedliwienia wiadomo małe dzieci, problemy z pracą, brak środków do życia. Późniejsze czyny miały zmazać tą skazę na życiorysie legendarnego przywódcy Solidarności. Teraz jednak ten połowiczny szacunek może jedynie zastąpić smutek i przygnębienie. Coś ty człowieku zrobił ze swoim życiem?
Komentarze
Pokaż komentarze (1)