PE w walce z bezrobociem

 

Poza ciekawym wstępem do artykułu pani Gontarczyk, wyczytałem informację o nowych agendach, które ma powołać PE.

„Parlament Europejski zatwierdził pakiet przepisów o unijnym nadzorze finansowym. Nowy nadzór  zacznie pracę na początku przyszłego roku. Pakiet ustaw, uzgodniony przez sprawozdawców PE i rządy krajów członkowskich, przewiduje powołanie nowych instytucji dla poszczególnych rynków: Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego (EBA), Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), który obejmie też agencje ratingowe. Pakiet kompromisem między eurodeputowanymi (którzy zabiegali o to, by nowe organy były jak najsilniejsze i mogły podejmować wiążące decyzje w przypadku konfliktu między krajowymi nadzorami albo łamania prawa) a rządami, które zazdrośnie strzegły kompetencji narodowych.”

To klasyczny przykład rodem z gospodarki socjalistycznej walczącej o przejęcie i kontrolę nad społeczeństwem. Ale nie tylko, bo jest też sposobem na zmniejszenie bezrobocia poprzez zatrudnienie w sektorze administracji tym razem europejskiej, ale w modelu socjalistycznym.

Sygnał jaki wysłał nam PE jest jasny: nie ufamy krajowym agendom nadzorującym Banki, Ubezpieczalnie i Systemy Funduszy Emerytalnych, a ponadto damy zatrudnienie (za pieniądze europodatników rzecz jasna) sporej grupie ludzi.

Zastanawia mnie, kto, od kogo się uczył: Parlament Europejski od Platformy Obywatelskiej rządzącej wespół-zespół z PSL-em, (którym przybyło około 40 tysięcy urzędników i pracowników różnej profesji, z czego, jak broni się Rząd, tylko 16 tysięcy w administracji państwowej a reszta w samorządowej), czy odwrotnie.