Spacery + sąsiedzi = demokracja

 Czy można stworzyć demokrację w społeczeństwie zatomizowanym?

Takiej bzdury chyba nie może wymyślić ktoś normalny. A Polakom się to udaje wmówić.

 

Jakie są warunki zaistnienia demokracji? Chyba najważniejszym czynnikiem jest dostęp do wiarygodnych źródeł informacji. To widać, słychać i czuć.

Portale i blogerzy dostarczają bardzo bogatych informacji o społeczeństwie. Można wręcz stwierdzić, że jest jej nadmiar i trzeba dobrze się nagimnastykować, aby wyłowić co bardziej ważkie przekazy.

 

To sytuacja „na rynku” ogólnopolskim (oczywiście są też  fora internetowe zajmujące się sprawami lokalnymi).

 

Jednak chcę tu zwrócić uwagę, że najbardziej pewna informacja pochodzi z bezpośredniej obserwacji. Dawniej, ale i także teraz – zwłaszcza na wsiach i małych miejscowościach - zawsze były wizyty sąsiadek, które zajmowały się takimi przekazami.

Plotkary – to częste określenie, pejoratywne w znaczeniu. Czy słusznie? Przecież tą drogą kolportowane były informacje o sytuacjach życiowych. Owszem – wszelkie „odchylenia” były kontrolowane, ale właśnie to pozwalało też na zapobieganie wielu patologiom.

 

Czy obecne wizyty „z urzędu” opiekunek społecznych – często w towarzystwie policjantów, są lepszym rozwiązaniem?

A przecież takie wymiany informacji zapobiegały patologiom w wychowaniu młodego pokolenia. Stały tez na straży moralności.

 

Owszem. Można powiedzieć, że nie życzymy sobie, aby ktoś wtrącał się w nasze sprawy. Czy jednak „nie wylano dziecka z kąpielą”?

 

Tytuł notki jest sugestią, że odnawianie więzi społecznych winniśmy zacząć od tak prostej czynności, jak spacery. I w ich czasie nawiązywać kontakty z sąsiadami. Poznawać się wzajemnie.

Tylko znając się i rozumiejąc tworzymy społeczeństwo.

 

To jest droga do demokracji.