Media. Świadomość analogowa, czy cyfrowa?

       Mamy bojkot mediów polskojęzycznych. Nareszcie. Sam to robię przynajmniej od 15 lat. Zatem mam już w tym wprawę, ale cieszę się, że może wreszcie przyniesie to jakiś efekt.

        W tym wpisie chciałbym poruszyć nieco inny aspekt tego problemu, czyli tworzenie się naszej świadomości, czy jak kto woli, poglądów na jakąś dziedzinę życia.
        Spostrzeżenie powstało już dosyć dawno w kontekście jakiejś sprawy, która miała zdecydowanie jednoznaczny wydźwięk. I oto w gronie bliskich mi ludzi pojawiły się wątpliwości związane z tym wydarzeniem. Byłem zaszokowany. Nawet nie wiedziałem jak zareagować. Poczułem się bezbronny.
       Minął jakiś okres czasu. Pojawiały się nowe informacje o zdarzeniu. I oto ci sami ludzie, którzy uprzednio wątpili, teraz przyłączali się do negowanych uprzednio opinii. Nawet więcej – włączali się w nurt wartościujący i to w sposób emocjonalny.

       Zacząłem zastanawiać się nad zjawiskiem. Wnioskiem, jaki się nasunął jest stwierdzenie, że umysł nasz działa analogowo, a nie cyfrowo.
       Jak to rozumieć? Że nasza świadomość „uśrednia” wiedzę dotyczącą jakiegoś zjawiska.
       Jeśli np. mieszkamy w pobliżu kogoś, kogo przy wielokrotnych spotkaniach zawsze widujemy grzecznym i uśmiechniętym, to trudno będzie uwierzyć najbardziej wiarygodnie podanej wieści, że właśnie kogoś np. zamordował, czy okradł. Nawet najbardziej pewna informacja dotycząca jakiegoś zjawiska nie jest w stanie od razu zmienić naszej opinii.

        Oddziaływanie mediów na społeczeństwo ma charakter długofalowy. Przy ciągłym „bombardowaniu” „news’ami” jest jeszcze codzienne oddziaływanie na podświadomość – tworzenie świadomości społecznej.

        To właśnie dlatego akcja bojkotu prasy polskojęzycznej jest tak potrzebna; trzeba ograniczyć możliwość powolnego nasycania świadomości społecznej antypolskim nastawieniem. Bo groźne dla społeczeństwa jest samo istnienie takich mediów jak GW. I nie dlatego, że podaje nieprawdziwe fakty.
        Inaczej. Znakomita część podawanych informacji jest prawdziwa i dobrze zredagowana. To nastawia pozytywnie czytelnika. I wtedy można pewien procent informacji zredagować z odpowiednim nastawieniem. Oczywiście czynnikiem ułatwiającym manipulację są inne elementy: ogłoszenia, analizy ekonomiczne, różnego rodzaju dodatki. A w procesie „urabiania” opinii uczestniczą kreatorzy świadomości poprzez zamieszczanie reklam itd.

       Wydaje się, że w obecnym czasie akcja winna być znacznie rozszerzona. Winna obejmować również inne sfery życia publicznego. Uważam, że najbardziej newralgicznym elementem jest ustawa o ochronie danych osobowych.

       Dlaczego? Uważam, że jest to największe zagrożenie dla demokracji bo ta może się rozwijać tylko przy pełnym dostępie do wszystkich czynników mających wpływ na życie publiczne. Tymczasem z tej sfery wyłącza się znaczna część danych o osobach (na różnych szczeblach drabiny społecznej), kreujących naszą rzeczywistość. Jest to dla demokracji niezwykle groźne.

     Dlatego popierając apel o bojkot mediów chcę zwrócić się z dodatkowym:

skończmy z anonimowością w życiu publicznym. Przestańmy wstydzić się swych nazwisk i miejsc zamieszkania. I wyeliminujmy tych, którzy wykorzystują potrzebę prywatności do manipulacji. Jestem bowiem przekonany, że wszelkie nasze dane są do dyspozycji odpowiednich czynników, a jedynie my (jako społeczeństwo) jesteśmy pozbawieni wiedzy o osobach życia publicznego. Jestem przekonany, że konieczna jest zmiana obowiązującej ustawy.