brat Damian brat Damian
73
BLOG

Nie zabijaj!

brat Damian brat Damian Społeczeństwo Obserwuj notkę 0
Wariat czy nie wariat?

7 kwietnia 2010 roku wjeżdżam właśnie do Biszkeku i dostaję telefon z konsulatu w Ałma-aty (w Kirgistanie nie ma polskiej placówki dyplomatycznej), żeby broń Boże nie jechać do … Biszkeku: Znowu zaczęła się rewolucja – w centrum miasta strzelanina! Odwożę woluntariuszy z Polski do sióstr zakonnych na obrzeżu miasta, a sam wieczorem idę zobaczyć co się dzieje? Przed pałacem prezydenckim kałuże krwi, jak sok wiśniowy na planie filmu, i płonące samochody. Z górnych pięter pałacu unosi się dym, a pijani rewolucjoniści świętują zwycięstwo. Rewolucja przechodzi jednak na południe kraju i przeradza się w wojnę domową: w naszej parafii w Dżalalabadzie i Oszu ginie kilkaset osób, tysiące domów spalonych do cna. Za kilka dni ma przyjechać grupa woluntariuszy z Słowenii, aby budować dach na naszym ośrodku dla dzieci inwalidów nad j. Issyk-kul i Ojciec Janez, nasz przełożony, również ze Słowenii, cierpliwie tłumaczy szefowi grupy przez telefon: „W Biszkeku mieszka 1 mln. ludzi, zastrzelono 100 osób, czyli jedną na 10000, i to tych, którzy sami się zdecydowali iść na barykady, więc dla osób postronnych możliwość nagłej śmierci prawie żadna”. Słoweńcy dali się przekonać: przyjadą. Ale nie każdego tłumaczenie Ojca Janeza by przekonała. Takie tragiczne zdarzenia zawsze nas zaskakują, jesteśmy nieprzygotowani i zszokowani. Żyliśmy cicho i spokojnie, szliśmy do Biedronki lub do Inpostu, a tutaj kule latają koło uszu! 

21.37 zaczyna się ostatnia w Krakowie Msza święta w kościele św. Wojciecha na Rynku Głównym, kilkadziesiąt metrów dalej palą się znicze, tam, gdzie polała się krew. Tydzień po tragedii. Dzisiaj czerwony ornat - wspomnienie Pierwszych Polskich Męczenników: Benedykt, Jan, Izaak, Mateusz i Krystyn – zamordowanych ponad 1000 lat temu. Ich śmierć była tak samo nagła, bestialska, niespodziewana i absurdalna jak ludzi na Rynku. A jaka dziś Ewangelia? 

„Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; nagle przyszedł potop i wygubił wszystkich. Podobnie jak działo się za czasów Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wygubił wszystkich; tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi. W owym dniu kto będzie na dachu, a jego rzeczy w mieszkaniu, niech nie schodzi, by je zabrać; a kto na polu, niech również nie wraca do siebie. Przypomnijcie sobie żonę Lota. Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je. Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą mleć razem: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona”. 

Ksiądz kaznodzieja, o rzut kamieniem, gdzie tydzień temu, zginęli przypadkowo niewinni ludzie twierdzi, że … „Pan Jezus nie chce nas straszyć”. Jak to nie chce, kiedy straszy? Tak teraz przeinaczamy, wręcz falsyfikujemy słowa Jezusa, bo mamy trend, że Jezus jest dobrótki i milutki. Nie, Jezus straszy, straszy nieustannie: biada wam, bo tam będzie płacz i zgrzytanie zębów! Jeśli nic nie działa, to Jezus używa strachu, aby wybudzić nas z letargu, ze świata, gdzie wszystko jest miłe i na naciśnięcie guzika w telefonie. Nie, w tym świecie jesteśmy tylko na chwilę, wędrowcy, z których nikt nie wie, gdzie i kiedy skończy się wędrówka: 

 „Albo czy myślicie, że tych sześciu, których zastrzelono na Rynku, było większymi winowajcami niż wszyscy ludzie mieszkający w Krakowie? Bynajmniej, mówię wam, lecz jeśli nie będziecie pokutować, wszyscy tak samo zginiecie”

Oglądałem ostatnio „Norymbergę”: banał i absurd zła, machiny śmierci, którą stworzyli naziści. Każde morderstwo jest absurdalne. Kain nie zabił brata z powodu jakiejś krzywdy, walki o władzę lub pieniądze. To nie była walka o wodę, tereny łowieckie czy ropę. Czysta zazdrość, absurdalna nienawiść, który wyrosła w sercu. Oczywiście pytamy się dlaczego, po co? Rodzina Oksińskich zabrała tę tajemnicę do grobu. Mamy tylko fragmenty rozbitego witraża: fascynacja bronią, szokujące malarstwo siostry, twarz Michała na ostatnim zdjęciu, jego fascynacja różnorakim złem i przemocą. Polska młodzież: zagubiona, samotna, pozbawiona drogowskazów moralnych i Boga. Zaburzenia psychiczne, fascynacja złem (gothic, często tatuaże), pustka duchowa. Dorośli skaczący sobie do gardeł, wyzwiska, nienawiść, pogarda – lejące się z ekranów cyklicznie przy okazji kolejnej politycznej przepychanki. Ilość zła w polskim społeczeństwie jest doprawdy przygnębiająca! Niedawno mieliśmy serię przemocy w polskich szkołach i już złapano kilku gotowych naśladować Oksińskiego. Nie łudźmy się: to nie koniec. 

Nie myślę, że Michał Oksiński kierował się jakąś ideologią (prawicową lub lewicową) to raczej fascynacja złem, nienawiści do ludzkości jako takiej, nihilizm w czystej formie. „Głębia przyzywa głębię” (Psalm 42), jesteśmy ogromną głębią, otchłanią, pustką, która potrzebuje, aby ktoś lub coś je wypełniło: relacje, miłość, przedmioty, uzależnienia, wrażenia, emocje, podróże. Nie jesteśmy duchowo samowystarczalni, na odwrót szukamy tego, co może zaspokoić nasze najgłębsze pragnienie. Bóg natomiast jest niezmierzoną głębią prawdy, życia, miłości, sensu. Jeśli nie Bogiem wypełnimy głębię wewnątrz nas, to istnieje niebezpieczeństwo, że będzie to zło, nienawiść, pogarda, nihilizm, egoizm, pycha. 

Zagraniczni turyści fotografują się na tle zniczy ustawionych na miejscu tragedii. W tle słychać hejnał mariacki – a więc jeszcze jedna atrakcja turystyczna. Ale i hejnał obrywa się niespodziewanie – pamiątka o tragedii sprzed wieków, ostrzeżenie o kruchości naszego życia. Pytanie co z tym czasem i życiem nam ofiarowanym zrobimy? Ludzie w takich krajach jak Kirgistan, gdzie niebezpieczeństwo jest czymś realnym i stałym, bardziej cenią sobie życie, lepiej go wykorzystują i lepiej wybierają to, co jest najważniejsze. W Europie jesteśmy znieczuleni, odurzeni dobrobytem i pozornym błogostanem. Życie i śmierć, dobro i zło, błogosławieństwo i przekleństwo, znikają w mgle dobrostanu i obojętności.

Śmierć Michała w szpitalu uratowała polski system sprawiedliwości od konwulsji. Przecież trzeba by powołać mnóstwo biegłych, którzy w końcu mogą stwierdzić, że … był nienormalny! A to przecież wie każdy taksówkarz w Krakowie: gościu, który morduje dla zabawy nie jest normalny! Morderca jest nienormalny, bo morderstwo nie jest normalne! Naziści byli wszyscy nienormalni, ale to nie znaczy, że pozbawieni odpowiedzialności. Michał starannie przygotowujący masakrę, to nie człowiek z zakładu zamkniętego. Dobrze wiedział co robi. Kara ma kilka funkcji: przywrócenie sprawiedliwości, odstraszanie i dopiero na koniec reedukacja. Zastanawiam się, czy w przypadku tej czwórki dzieci, które straciły matkę, ludzi, którzy będą kalekami do końca życia, dożywotnie więzienie (możliwość zwolnienia po 30 latach) byłoby wystarczającym wymierzeniem sprawiedliwości? Co do reedukacji, to właśnie kara śmierci bardzo często motywuje morderców do skruchy. Tak było np. z Rudofem Hösse, komendantem Oświęcima, który przed egzekucją na placu obozowym (ostatnia publiczna egzekucja w Polsce), wyspowiadał się u polskiego jezuity Ojca Lohna i prosił o wybaczenie wyrządzonego zła. Natomiast Breivik, w którego poczynaniach zaczytywał się Michał, złożył kolejny wniosek o przedterminowe zwolnienie z więzienia, które zostanie rozpatrzone na początku następnego roku. Reedukacji i skruchy jak na razie u niego nie widać. 

Popatrzmy jeszcze raz spokojnie na zbrodnię w Krakowie. Otóż przypomina nam ona jeszcze raz o aksjomacie, na którym zbudowana jest nasza cywilizacja: Nie zabijaj! Jest to prawo dane nam przez Boga, dawcę życia. Prawo stojące ponad wszelkimi prawami, dążeniami, pragnieniami, cierpieniami, błędnymi osądami, ideologiami i poglądami. Nie zabijaj! – niezbywalna zasada będąca odpowiedzią Stwórcy na zepsucie moralne i duchowe człowieka. Z tą zasadą walczy Oskarżyciel człowieka, szatan, który chce człowieka zniszczyć używając do tego człowieka. Każdy kto zabija brata jest mordercą. Nie ważne czy zabity ma 85 lat czy 12 tygodni. Jeśli robimy gdzieś wyłom w zachowywaniu tego przykazania, jeśli czyjeś życie uznamy za niedostojne obrony, to jutro ktoś może uznać nasze życie za nic nie warte. Figurka w grze komputerowej. Moralność nie jest oczywistością, o moralność trzeba walczyć, trzeba do niej wychowywać. Moralność jest spójną konstrukcją i wyciągniecie z niej jednej cegiełki powoduje destrukcję całości. A krakowskie studentki, jak tydzień wcześniej, tuż obok płonących zniczy, zapraszają angielskich turystów na striptiz. Może nowe władze Krakowa w ramach walki ze złem zlikwidują ten kompromitujący kulturalną stolicę Polski proceder? Z całym szacunkiem do Krakowianek: czy polskie piersi są tą wartością, którą mamy się chwalić? Przeciwstawmy się konkretnie jakiemuś choć małemu złu, w miejscu gdzie zło wydaje się, że zatriumfowało.   



brat Damian
O mnie brat Damian

br. Damian TJ. Urodzony 1968 Lublin, uczęszczał do liceum Zamoyskiego. Należał do związanego z „Solidarnością” Niezależnego Ruchu Harcerskiego, potem do podziemnego Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego „Zawisza”. W 1987 wstąpił do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego w Gdyni. Zakończył filozofię w Krakowie na Wydziale Filozoficznym TJ (specjalizacja „kultura, estetyka, mass-media, kino”). Praca dyplomowa u bp. Jana Chrapka. Od 1991 pracował w TVP, jako dziennikarz i producent. Przechodzi szkolenie telewizyjne w Kuangchi Program Service – Tajwan. W 1996 wyjechał na Syberię, gdzie organizuje Studio Telewizyjne „Kana” w Nowosybirsku. Korespondent TVP i Radia Watykańskiego. Pomaga w szkolenia dziennikarzy z Europy Wschodniej w „European Center for Communication and Culture” w Falenicy. W 1999 rozpoczyna studia podyplomowe w szkole filmowej w Moskwie. W tym samym roku składa śluby wieczyste. Studia kończy w 2004 filmem dyplomowym „Wybacz mi Siergiej”, który uzyskał liczne nagrody na międzynarodowych festiwalach http://www.forgivemesergei.com. Wyjeżdża do Kirgizji - praca charytatywna Kościoła Katolickiego (więzienia, domy inwalidów) i prowadzi Klub Filmowy przy Ambasadzie Watykanu w Biszkeku. W 2006 wyjeżdża na południe Kirgizji, pomaga przy zakładaniu nowych parafii w Dżalalabadzie i Oszu www.kyrgyzstan-sj.org . Buduje i kieruje Domem Rekolekcyjnym nad jeziorem Issyk Kul, gdzie co roku przebywa ponad 1000 dzieci (sieroty, inwalidzi, dzieci z ubogich rodzin, dzieci i młodzież katolicka, studenci muzułmańscy) www.issykcenter.kg . Zakłada Fundacje Charytatywną “Meerim Bulak – Źródło Miłosierdzia” i społeczną „Meerim nuru”. Kapelan więzienia - w tym zajęcia w grupie AA. 2012 w Pawłodarze (Kazachstan). 2012-13 w Domu rekolekcyjnym w Gdyni i w portalu Deon w Krakowie. 2013-14 w Moskwie – odpowiada za sprawy finansowe, prawne, organizacyjne i budowlane Instytutu Teologicznego św. Tomasza. Od 2014 pracuje w Radiu Watykańskim w Rzymie. Od IV 2016 pracuje w TVP przy przygotowaniu transmisji z ŚDM. Współpracował z różnymi stacjami telewizyjnymi i redakcjami jako reżyser i dziennikarz. Pisze artykuły między innymi do „Poznaj Świat”, „Góry”, „Gość niedzielny”, Alateia i „Opoka”. 2017-2023 ekonom Apostolskiej Administratury w Kirgistanie, dyrektor kurii, ekonom jezuitów w Kirgistanie, ekonom Fundacji "Meerim Nuru" i Centrum Dziecięcego nad j. Issyk-kul, budowniczy katedry. Obecnie pracuje w Kolegium jezuitów w Gdyni i pomaga Ignacjańskim Centrum Formacji Duchowej.  Przewodnik wysokogórski: organizował wyprawy w Ałtaj, Sajany, Tuwę, Chakasję, na Bajkał, Zabajkale, Jakucję, Kamczatkę, Ałaj, Pamir i Tienszan, Półwysep Kolski. www.tienszan.jezuici.pl

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Społeczeństwo