capa capa
415
BLOG

Szał zdań, więcej niż tylko dwóch zdań

capa capa Kultura Obserwuj notkę 27

Jesteśmy zdania, dwa zdania. Chciałyśmy być zdaniami, które przejdą do historii zdań, stając się zdaniami milowymi zdań tworzących język. Usiadłyśmy, bo my, dwa zdania, nie tylko umiemy wyrażać myśli, umiemy też siedzieć. Usiadłyśmy zatem i pomyślałyśmy, żeby znów coś z siebie dać. Dajemy sporo, cyklicznie, wywołujemy tym ekstazy i furie. Ekstazy lubimy, furie również, zwłaszcza gdy na nie liczymy, gdy je prowokujemy. Nie jesteśmy zdaniami, niestety, podpalającymi książki, w których mogłybyśmy zostać umieszczone, podpalamy więc tych, którzy czasami czytają książki. Nie wszyscy zresztą. Nie jesteśmy też zdaniami, które mogą wyrazić każdą myśl, tak z nami jest, również niestety, ale dobrze nam z tym. Czasami szukamy tematu świadomie, czy nam to wychodzi, czy nie, nie ma znaczenia, czasami jednak chwytamy się byle czego. Wiemy o tym, jesteśmy wszak zdaniami mającymi dobre o sobie mniemanie, ale to jest silniejsze od nas. Są takie zdania, utytułowane zdania, które dodają nam otuchy. Otucha zawsze spotyka otuchę. Gdy chwycimy się byle czego, budzą się w nas demony, a demony są zawsze drapieżne. Drapiemy więc bez opamiętania, nie dbając ani o wdzięk, ani o subtelność, ani o głębię. Po co o to dbać?

Ostatnio też chwyciłyśmy się byle czego, byle napisać, byle wywołać oddźwięk. Że nie było to ani ładne, ani smaczne, cóż z tego. Czy gdybyśmy spróbowały pisać inaczej, byłybyśmy czytane? Otóż to. 

Czasami jednak nachodzą nas inne myśli, myśli mniej drapieżne. Czasami mamy wątpliwości. W takich chwilach czekamy na księcia lub królewicza, który przygalopuje do nas na wspaniałym rumaku, rzuci się do stóp i ucałuje nas w kropkę. Ucałuje, a wówczas przestaniemy być zdaniami. Znów, jak za dawnych czasów, będziemy wyłącznie słowami. Gdy owładnie nami jeszcze bardziej marzycielski nastrój, roimy sobie, że nie jesteśmy zwyczajnymi słowami, roimy sobie, że jesteśmy słowami dającymi ukojenie. Ten nastrój szybko umyka, ale w podobnych chwilach mamy nadzieję, że kiedyś marzenie przeistoczy się w rzeczywistość.   

capa
O mnie capa

"Jestem jak harfa eolska, która wyda kilka pięknych dźwięków, ale nie zagra żadnej pieśni."

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (27)

Inne tematy w dziale Kultura