Jako oddany członek partii, członek, na którym zawsze można polegać, członek, który nieustannie werbuje nowych członków, członek, który ma żonę, jak to rzec, też członka, członka bardziej oddanego, co wydaje się niemożliwe, ode mnie - jestem kompletnie wygłupiony. A jestem, wspomnę o tym, bo może nikt nie wie, jestem czł ..., tym razem nie członkiem, jestem człowiekiem pochodzącym z wielkiego miasta, młodym i dobrze, ach, jak dobrze, wykształconym. I ja, młody, z wielkiego miasta, wykształcony nie umiem sobie poradzić z meandrami dzisiejszej polityki.
Śledzę wszystko, co pokazują w telewizji, nieraz się nawet zastanawiam nad tym, co pokazują, ale nie zawsze. Na ogół nie trzeba, bo wszystko jest jasne. Jesteśmy krajem, któremu wszyscy zazdroszczą, na którym wszyscy się wzorują, któremu wszyscy przychyliliby nieba. Wszyscy zazdroszczą wszystkiego. Premiera, rządu, partii, gór, morza, deszczu i słońca. Oni zazdroszczą, ja odczuwam dumę. Od czasu do czasu jednak, oglądając telewizję, zastanawiam się. Bogu dzięki, że nie zastanawiam się częściej.
Ostatnio się zastanowiłem. Może dlatego, że zmieniła się pogoda. Jestem reumatykiem, reaguję na zmiany pogody. Najczęściej nie reaguję, bo żona stara się w takich sytuacjach działać na mnie kojąco. Tak kojąco, że nie mam czasu myśleć o reumatyzmie. Ale, gdy już zareaguję, staję się Hydem. Nie, żebym mordował żonę (nie dałbym rady) czy sąsiadów, ale z wiecznego optymisty przemieniam się w niepoprawnego pesymistę. Nie cierpię tego.
Tak mnie ostatnio zaczęło łupać, że nic innego nie robię, tylko zastanawiam się, oglądając telewizję. Oglądam i widzę prezesa Belkę. Prezes Belka jest moim prezesem, naszym prezesem, czyli prezesem niezależnym. Prezes Belka dotychczas podtrzymywał mój entuzjazm, zwłaszcza że mówi tak powoli, że człowiek ma czas przyzwyczaić się do tego, co mówi. Wszystko byłoby w porządku, ale nieoczekiwanie prezes Belka przeszedł na wrogie nam pozycje. Może też ma reumatyzm? Oby chodziło o to. Prezes Belka powiedział, że euro jest wyłącznie dla orłów (Burton jeden!), nie dla "oskubanych orłów". Czyli, że co, że my, my, jesteśmy "oskubanymi orłami"? Że premier, który chciał nas przyłączyć do euro, zanim euro chciało się do nas przyłączyć, nie wiedział, co mówi? Premier? Ten premier? Nasz premier? Czy przypadkiem prezes Belka nie został zwerbowany do PiS-u, by mamić nam w głowach? A może to przewodniczący Napieralski go zahipnotyzował? To prawdopodobne, bo przewodniczący Napieralski wygląda na hipnotyzera. Nawet na magnetyzera (czyżby szósta zima magnetyzera?).
I, jak na złość, te truskawki! Wysyłamy milion milionów (ile to jest? żona będzie wiedziała) kaszubskich truskawek do Strasburga. Fenomenalny pomysł! Nie dość, że truskawki, to jeszcze kaszubskie. Przednie. Przecież żoliborskich nie wyślemy! Eurodeputowani mogliby się potruć. Już podskoczyłem z radości, ale opadając, przypomniałem sobie, że premier woli chorwackie truskawki. A jeśli nas w tej Unii pomylą z Chorwacją? Wiem, pamiętam. Premier się wycofał z Chorwacji, polubił polskie truskawki, ale czy ta wolta wystarczy? A jeśli w Strasburgu pomyślą, że premier nie do końca wie, co mówi? Strach pomyśleć, że mogą coś takiego pomyśleć!
Doprowadzony do rozpaczy już sięgałem po tabletki uspokajające, gdy do gry wkroczyła żona. Zrugała mnie za brak wiary i entuzjazmu, zaszczyciła mnie wykładem o priorytetach rządu (nie przyznałem się, że do ogólnego zdenerwowania dołączył ból głowy), a na koniec przeczytała mi swój poemat poświęcony premierowi. Poemat zatytułowała Moja Ty Kaszubska Truskawko. Z wykrzyknikiem. Literackie walory poematu podziałały jak najlepszy narkotyk. Spałem jak suseł.
Żonie tego nie powiedziałem, ale premierowi muszę. Panie premierze, trochę więcej, jak to się mówi, pijaru. Nie można bez przerwy rządzić merytorycznie. Nie każdy jest tak wypróbowanym sympatykiem partii, jak ja i moja żona.
Komentarze
Pokaż komentarze (141)