Wiersz poety Wojciecha Sadurskiego. Aprilisowy

Co mi tam wieszcze

 

Profesorskie mając za pazuchą laury,

Do zachwytu wiodąc blogerskie Isaury,

Poetycki Olimp szturmem teraz zajmę,

Katedrę i pokój w Sydneju wynajmę.

 

Rymkiewicze, Mickiewicze - grafomania.

Te Norwidy i sterydy - sztuka tania.

Dante, ten coś umiał, ale przy mnie dritto,

Bom, Igor potwierdzi, liryczny  Don Vitto.

 

Firenza pomnik mi stawia,

(Piszę krócej bo wypada),

Sydney do tego namawia,

A Ełk za mną nie przepada.

 

Na koniec

Nowatorsko

Wsteczników, co się rymuje z nocników,

Wszak smagam.

Lira ma

i 

perkusja

a także

organy (wewnętrzne i te, co je niestety widać, zewnętrzne)

powiodą

                   mnie

                              za

                                    góry

                              za

                     lasy

               bo

takie        

           nastały

                           czasy.

 

A teraz pani Sem. Mam. proszę bić mi brawo.

A nawet bis.

Bis się rymuje z ibis.

I z Rebis -

To taka oficyna, dodaję dla porządku.