Ze smutkiem przyjąłem informację o skandalicznym zatrzymaniu przez CBA kolejnej postaci z listy najbardziej zasłużonych dla kultury polskiej. Z poważnym zaniepokojeniem zauważyłem, że postawienie Januszowi Stokłosie zarzutów korupcyjnych spotkało się w mediach z minimalnym zainteresowaniem, a co za tym idzie, nie odbiło się też w opinii publicznej większym echem. Cóż, życie rządzi się swoimi prawami: wydarzenie goni wydarzenie, sensacja sensację, afera aferę. Jednak prawdziwą zgrozę wywołał u mnie brak jakiejkolwiek reakcji ze strony najbliższego otoczenia, potraktowanego jak pospolity przestępca, artysty. Milczeli jego liczni przyjaciele i koledzy, współpracownicy, w końcu luminarze szeroko pojętej kultury. Cóż, widać, że kampania nienawiści, jaką rozpętano przy okazji aresztowania Romana Polańskiego, skierowana przeciwko polskiemu reżyserowi, zrobiła swoje. Powiało grozą, zamordyzmem, a kto wie, może i czerstwa gęba antysemityzmu wychyla się gdzieś zza rogu. Strach, zniechęcenie, zmęczenie materiału, i w końcu milczenie.
A chwila jest szczególna, moment jest krytyczny. Małość i podłość nie dość, że stawiają się na równi z geniuszem i talentem, to jeszcze ostentacyjnie go poniżają, narzucając mu nieludzkie prawa motłochu: zemstę i nienawiść. Tak dziś nieoświeceni pojmują demokrację, większość żąda władzy do pomiatania tymi, którzy osiągnęli sukces i uznanie, którzy okazali się lepsi. Dlatego nie wolno milczeć, bo kto upomni się o szacunek dla wartości ducha i kultury? Kto, jak nie my – ludzie dobrej woli, ludzie znani z tego, że są znani, jak również ci znani z tego, że są nieznani.
Stąd moje przerażenie. Stąd mój apel, może już ostatni, w obronie prześladowanych teraz i w przyszłości intelektualistów i artystów. Zanim wysłannicy barbarzyńskich sił ciemności przyjdą pod pretekstem byle paragrafu po A.W., by nigdy już nie zachwycił nas swoim wielkim filmem, po J.G. , by nie olśnił nas swoją nową sztuką, po Z.H., by nie napisał hymnu dla kolejnego pokolenia.
Pomyślcie, dokąd to wszystko zmierza. Pomyślcie, czy chcecie żyć w świecie bez kultury, gdzie najwybitniejszych twórców traktuje się jak zwykłych przestępców. Zanim jednak pomyślicie, okażcie solidarność, przyłączcie się, podpiszcie ten apel. Na myślenie czasu będzie dosyć, gdy przyjdą i po was, byście już nigdy nie mogli podpisać żadnego apelu w obronie…
Komentarze
Pokaż komentarze