άποκάλυψις (ap

Zobaczyłem, a oto Baranek przychodzi jak Lew i nie spóźnia się. Nie ma bowiem Baranka bez Lwa. Tylko Lew mógł stać się Barankiem przeżuwającym betlejemską słomę jak wół. Ten Baranek ratuje przed gniewem odwiecznego Lwa. Ujrzałem, a oto ci łagodni i pokorni mężczyźni, których uznano za naśladowców Baranka, nie poznali Go, który jest jak Lew. Oniemieli na Jego widok, a zamiast ryku, z ich ust wydobyło się coś przypominającego meczenie. Ich nauczycielem okazał się starodawny wilk w baraniej skórze. A jest nim lew ryczący, który ani nie ryczy, ani nie pożera, bo prochem się żywi ostatniego dnia swojego istnienia.