Czy o tym wiemy, czy nie; czy chcemy tego, czy nie- nie ma znaczenia. Wiedząc nie wiedząc, chcąc czy nie chcąc, wypełniamy biblijne proroctwa. Jak żołnierze pod krzyżem, o których Bóg wiedział, i dlatego pozwolił prorokowi to przepowiedzieć, że będą rzucali losy o szaty Pana Historii.
O niebo lepiej znaleźć się w tej historii zbawienia jako przyjaciele, a nie przeciwnicy Boga. Ci pierwsi świadomie uczestniczą w tym wielkim planie Boga, który wypełnia się i zmierza do celu, ci drudzy są tak tragicznie śmieszni w swojej nieświadomości jak żołnierze rzucający losy w samym centrum wszechświata, o którym nie mają pojęcia.
Znaki czasu są po to, żeby je rozpoznawać, a przez to umieć się odnaleźć i właściwie wybrać. Te znaki zostały postawione również w Salonie24. Kto ma oczy do patrzenia, czyta pomiędzy wierszami prozy, którą piszą blogowicze. Dla każdego, kto ma mądrość z góry jest oczywiste, że nigdy wcześniej ludzie nie byli tak daleko od Boga, jak teraz.
To już nie wątpliwości, to już nie tylko niedostatek bojaźni, ale całkowite odrzucenie Boga. Zachwyt nad książką „Bóg urojony" czy też pretensje kierowane pod adresem Boga po wypadku w Grenoble świadczą o tym, że salonowicze siebie postawili ponad Niego. Bóg musiałby udowodnić, że istnieje, a może wtedy przyjęliby to do wiadomości; ale tylko wtedy, gdyby okazał się być takim, jakim sobie go uroili- innego znać nie chcą.
Smutne to, a jednak wierzącego napawa radością: oto na naszych oczach dopełnia się historia i niebawem przyjdzie Chrystus:
Kto krzywdzi, niech jeszcze krzywdę wyrządzi, i plugawy niech się jeszcze splugawi, a sprawiedliwy niech jeszcze wypełni sprawiedliwość, a święty niechaj się jeszcze uświęci. Oto przyjdę niebawem, a moja zapłata jest ze Mną, by tak każdemu odpłacić, jaka jest jego praca. (Ap 22,11-12)
Zamiast rzucać losy, ja wybrałem pewną przyszłość.
Komentarze
Pokaż komentarze (4)