Encyklopedia PWN mówi, że jest to ssak drapiezny z rodziny psowatych. Zwykle rudy, chociaż wykazuje zmienność ubarwienia. Masa samców - 4-14 kg (przypomnijmy, że próg dla partii wynosi 5 a dla koalicji 8). Ważna uwaga: łowny (zwłaszcza podtyp żerujący na terenach rolniczych). Generalnie psowate mają uzębienie tnąco-kruszące i bardzo dobry węch. Jenot, kojot, szakal, wilk, pies leśny - oto rodzina LiS-a.
Wikipedia dodaje, że zawleczony do Australii jest tam jednym z największych szkodników (o szkodniczej działalności w Europie dotychczas źródło to nie wspomina). Łapki ma krótkie, ale bardzo wytrzymałe (nie dotyczy odmiany prawdziwie, rodzinnie polskiej, która nie tylko łapki, ale i całe ciało ma przesadnie długie). Aktywny bywa po zmroku i w nocy. Jeżeli żyje w parach - to albo dożywotnio, albo na czas rozrodu. Co istotne, swoje terytorium znakuje nie tylko moczem, ale wręcz kałem (!). Rodziny lisie bywają zorganizowane haremowo (zalezy to jednak od losów wniosku o uchylenie immunitetu - wykluczenie elementów haremotwórczych może zastopować tę tendencję).
Gody ma w styczniu i lutym a to, co się rodzi jest ślepe i głuche (jakie jest to, co pochodzi z miotu lipcowego - strach pomyśleć). Uwaga! Młode ssą do 8 tygodnia (potem gryzą). Żywią się ssakami, ptakami (czy również drobiem - źródło nie wspomina) oraz, co nie dziwi, padliną.
Zaraza jest odporna i wytrzymała - nawet jak się ją tępi ze zwglęu na wściekliznę, którą masowo przenosi - to i tak przetrwa. Nie jest diabelstwo zagrożone wyginięciem.
Mądrość ludowa, jakże słuszna, jakże prawdziwa, głosi: "rude to wredne".
Komentarze
Pokaż komentarze (6)