Dzisiejsza „Rzeczpospolita” zamieszcza interesujący wywiad z panią Katarzyną Hall, minister edukacji narodowej. Sprawa dotyczy planowanego przez resort objęcia sześciolatków obowiązkiem szkolnym. Temat tyleż ciekawy, co kontrowersyjny – i to z kilku przyczyn – dość wymienić wątpliwości co do wtłaczania coraz młodszych dzieci w tryby publicznego szkolnictwa, wątpliwości co do zdolności emocjonalnych sześciolatków do zasiadania w szkolnych ławkach czy wreszcie wątpliwości co do przygotowania nie tylko programowego i organizacyjnego szkół podstawowych, ale wręcz przystosowania podstawowych sprzętów – ławek, krzeseł, sanitariatów.
Oto jak te wątpliwości rozwiewa p. minister Hall:
Wątpliwość 1: Rodzice sześciolatków w 2009 r. nie poślą dzieci do szkoły, obawiając się, że te są nieprzygotowane na ich przyjęcie.
Rozwianie wątpliwości nr 1: „Jako matka mam świadomość, że rodzice obawiają się jakości opieki nad dziećmi, że tego głównie dotyczą ich niepokoje. Jednak uważam, że do 1 września 2009 roku zdążymy przygotować szkoły. Chcemy też, by w przedszkolach była prowadzona diagnoza, czy dzieci są gotowe do pójścia do szkoły.(...) Chcemy, by do szkół jednak najpierw poszły te dzieci, które chodziły do przedszkola”
Wątpliwość nr 2: Skoro posłanie do szkoły sześciolatków powinno być poprzedzone edukacją przedszkolną pięciolatków - w jaki sposób ta edukacja będzie upowszechniona.
Rozwianie wątpliwości nr 2: „Upowszechnianie edukacji przedszkolnej już zaczynamy. Następny rok szkolny ogłaszamy rokiem przedszkolaka. Zachęcamy, aby 1 września 2008 roku pięciolatek poszedł do przedszkola.”, „Przede wszystkim nie wiem, czy wszyscy rodzice będą chcieli posłać dzieci do przedszkoli. Będę rozmawiać z marszałkami województw, by fundusze unijne na wyrównywanie szans edukacyjnych i upowszechnianie edukacji przedszkolnej zostały wykorzystane przede wszystkim na tworzenie nowych miejsc dla pięciolatków oraz przystosowywanie sal lekcyjnych do potrzeb młodszych dzieci.”
Wątpliwość nr 3: Czy szkoły są przygotowane na przyjęcie sześciolatków.
Rozwianie wątpliwości nr 3: „Zależy mi bardzo, by klasy dla sześciolatków były bardziej przyjaźnie wyposażone.”, „Chcemy, by klasy bardziej odpowiadały standardom przedszkolnym, żeby dzieci miały też większą swobodę, nie siedziały cały czas w ławkach.”
Wątpliwość nr 4: Jak zorganizować klasy, do których uczęszczać będą sześcio- i siedmiolatki.
Rozwianie wątpliwości nr 4: „Zaufajmy samorządom, niekoniecznie trzeba wszystko z góry regulować wytycznymi z ministerstwa. To samorządy najlepiej wiedzą, jak zorganizować pracę szkół. W jednej gminie mogą być małe klasy mieszane, w innej osobne klasy dla sześcio- i osobne dla siedmiolatków.”
Wątpliwość nr 5: Jak zapewnić właściwy i wyrównany poziom nauczania w takich klasach.
Rozwianie wątpliwości nr 5: „Jeżeli program nauczania będzie napisany dla sześciolatka, to i siedmiolatek sobie z nim poradzi.”, „Wierzę, że nauczyciele potrafią indywidualizować pracę z uczniami i dodadzą ciekawszych zadań siedmiolatkom”
Wątpliwość nr 6: Jak będzie wyglądał dzień sześciolatka w szkole.
Rozwianie wątpliwości nr 6: „Zespół ekspertów opracowuje podstawę programową, która dokładnie to określi. Nauka przez pierwsze trzy lata będzie przypominała edukację przedszkolną. Na pewno chcemy, by po lekcjach dzieci miały zapewnioną opiekę podobną do przedszkolnej, by pracujący rodzice czuli się w pracy spokojni o bezpieczeństwo oraz dobre samopoczucie swojego dziecka. Obiecuję, że postaramy się to zorganizować. Mamy jeszcze ponad rok”.
Czy Państwo już wiedzą wszystko na temat reformy szkolnictwa? Ja, po przeczytaniu wywiadu z panią minister, wiem wszystko: Pani minister jest przekonana, pani minister wierzy, pani minister chce, pani minister ma świadomość, pani minister obiecuje, że się postara. Pani minister zależy. Pani minister będzie rozmawiała, pani minister zachęca. Pani minister ufa samorządom. Pani minister uspokaja, że „mamy jeszcze ponad rok”.
Komentarze
Pokaż komentarze