Blog
Światy języka
Andrzej Dąbrówka
Andrzej Dąbrówka Prof. IBL PAN - mediewistyka,
40 obserwujących 105 notek 106480 odsłon
Andrzej Dąbrówka, 1 kwietnia 2012 r.

Tyle co nić

Niedziela Palmowa 2012
Niedziela Palmowa 2012

 

 


 

Trud tkania dróg to całe nasze życie

– niewidocznego czółna bieg

 

Wcielony steczek ścieg

to cały skarb

skład chust map wysp

z którego będą nici

 

Pół tego świata to jest jedna nić

kto ją wynalazł dodał jeden świat

i odkrył nowy

 

Odział i obnażył

 

Bez niej by nie zmierzyła mórz

rozplótłszy na nich szlaków sieć

żadna z knar, kog, ni nef, ni holk

żadna z gołębich nao, karak i karawel

 

Zresztą ich nikt by nie zbudował

gdyby nie wierzył w nieskończoność nici

w siłę jej marzeń o ultramarynie

i w jej cierpliwość wobec wrogich wód

których nie ma powodu lubić

 

To jedna nić tka żagiel, kiełzna go w lejce lin

I ujeżdżając narowisty wiatr

puszcza w lot galeony

w poprzek wątków fal

by skartowały glob

na wzór płacht pól

 

A czy nie fruwa? Nielotów nie uskrzydla?

Ileż powietrznych mil przemknęły ciche kule

nie wymuszając nic hałasem ani

nie drwiąc warkotem ciężkich groźnych brył

a tylko wdziękiem budząc niemy podziw

jak wielkie kwiaty, pąki, śnieguliczki

 

Dumna kuzynka ptaków postrach ryb

bez chęci tylko idzie z ludźmi w dół

aby nie byli nadzy w przedostatniej z dróg

stać ją na miłosierdzie mając nieskończoność

 

pokorna wie, jak odwracalny jest jej każdy twór

wraca chwalebnie z nieba do zwykłego kłębka

trafia tam bez wahania, nieskażona pychą

nadto długiego trwania i przesłaniania czasu

 

Zna i współtworzy prawa sztuki od początku

umie wyświetlić każdą jej regułę

nie plamiąc się wulgarnym makijażem

pokaże świt i zmierzch

 

Z nieskończoności czerpie dzielność mimetyczną

i dyscyplinę swej wystarczalności

jest jednorodna i jedyna może

dziewiczo rodzić wiele form

 

W tej pracy autopoietycznej

subtelna jest jak wszystko co cyfrowe

przekracza miary tego świata

 

Z mimicznym czarem się przebiera

gra krzywe i glisady czystej geometrii

na których się osnuła głębia nieba

 

W czci dla fioletu i pochwale barw

jest zazdrościwie haft jej naśladowany

przez gruboskórnych szmatek tłum

który przenigdy się nie zmieni w chór

ani tym bardziej nie zaśpiewa arii

 

A ona może

tylko jej dajcie wiatr

Niedziela Palmowa 2012

Tekst napisany w czcionce Dei Gratia


 

 

Wpisy na tym blogu ukazują się wyłącznie na portalu Salon24 i w tym jednym miejscu,

nie udostępniam ich w żadnym LC, ani ich nigdzie nie powtarzam

© A. Dąbrówka 2012

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Staram się robić tylko to, czego nikt inny nie potrafi, a ktoś powinien.

Ten blog jest zakończony. Powody są podane w komentarzach do ostatniej notki, ukrytej przez Administrację.

Od 6 sierpnia 2012 działa nowy blog w innym miejscu.

. free counters

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Ostatnie komentarze

  • @Autor Panie Pawle, wiele sobie obiecuję po Pana wejściu na drogę reportażu. Użyteczność...
  • @NAVIGO Nazwałem tę perłę „navigo”. Choć jest cokolwiek barokowa w kształcie, to w tej...
  • @KONSERWATYSTKA Sundavilla

Tematy w dziale