POPiS- zawiedzione nadzieje milionów Polaków.

 

Ciągłe wzajemne ataki dwóch głównych sił politycznych w Polsce powodują, że wiele osób zapomina jak blisko było, żeby sześć lat temu obydwie partie razem rządziły i zmieniały Polskę.

Rozbudzone nadzieje

Dobrze zapamiętałem rok 2005. Moje pierwsze w życiu wybory, które uznawaliśmy za wielką szansę na zmiany w Polsce. Liczyliśmy, że koalicja POPiS-u mająca miażdżącą większość w parlamencie zmieni Polskę. Ponadto prezydentem Polski wybrano Lecha Kaczyńskiego. Może gdyby prezydentem został wtedy Donald Tusk wszystko potoczyło by się zupełnie inaczej. Wówczas wydawało się jednak, że obydwie partię są wręcz skazane na siebie. Z optymizmem patrzyliśmy w przyszłość.

Miało być tak pięknie….

PO miało zreformować gospodarkę. Liberalizm w tej dziedzinie, którego znakiem firmowym miał być podatek liniowy 3x15 miał przyspieszyć rozwój gospodarczy. Zreformowany miał być cały aparat biurokratyczny, który straciłby na znaczeniu, gdyby obowiązywał czytelny i prosty system podatkowy. Zlikwidowane miały zostać bariery w prowadzeniu działalności gospodarczej.

PiS miało zająć się sprawami wewnętrznymi i walką z tzw. „układem”. Oczyszczeniem państwowych instytucji z osób powiązanych z dawnym aparatem komunistycznym. Była szansa na oczyszczenie kraju po czterech latach rządów SLD. Ponadto wszyscy liczyli na realną walkę z korupcją, niszczącą naszą gospodarkę.

… wyszło jak zawsze.

Niestety przywódcy obydwu ugrupowań nie doszli do porozumienia, chociaż jeszcze przed wyborami mówili, że przyszła koalicja jest niemal pewna. Z czyjej winy wówczas nie doszło do zawiązania koalicji POPiS-u dzisiaj trudno stwierdzić. Pewnie leży ona gdzieś pośrodku. Może zbyt duże ego przywódców obydwu partii nie pozwoliło dojść do kompromisu. Inną kwestią jest, jak długo ta koalicja miałaby szansę przetrwać. Różnicę programów politycznych oraz walka o wpływy pewnie i tak nie pozwoliłyby pewnie wspólnie rządzić przez całe cztery lata, ale żal że nawet nie spróbowano pozostał.

Dzisiaj wydaję się, że koalicja POPiS-u jest nierealna. Obydwie partię zbyt bardzo się od siebie oddaliły. Jednak wtedy było wielu sympatyków, którzy głosując na jedną z nich liczyło, że po wyborach zmienią one wspólnie nasz kraj na lepsze.

Tak to przynajmniej wyglądało z perspektywy pełnego ideałów 18-latka.