blog Unuka
http://www.requetes.com/requete1.html
51 obserwujących
146 notek
225k odsłon
988 odsłon

Żołnierz spod Monte Cassino

Wykop Skomentuj7

Walczył w kampanii wrześniowej 1939 r. Dostał się do  niewoli sowieckiej – w obozie w Kozielsku (zobacz linki w Appendix na końcu notki),  następnie w Griazowcu. Od jesieni 1941 r. w armii gen. Wł. Andersa, z którą przeszedł szlak bojowy, także pod Monte Cassino.  W II Korpusie Polskim pracował, m.in., jako kierownik Biura Studiów Historycznych.Barwne obrazy z przeszłości wileńskiej zamieszczał w artykułach w gazetce 5-ej Kresowej Dywizji Piechoty, wcześniej 5-ej Wileńskiej Dywizji Piechoty II Korpusu Polskiego (odznaką rozpoznawczą ww. dywizji był żubr, brązowy na żółtym polu), oraz w innych wydawnictwach. Redagował również  Kwartalnik Historyczny na Wschodzie (Jerozolima 1944-1947).Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był pierwszym redaktorem  emigracyjnego tygodnika "Od A do Z" wydawanego (krótko) w Londynie. Zmarł w Londynie w 1950 roku i został pochowany na Acton Cemetery.

Jako historyk zajmował się problemami religijnymi i stosunkami narodowościowymi w Wielkim Księstwie Litewskim w okresie XVI-XVII wieku, losami magnaterii kresowej, dziejami Polaków w okresie
II wojny światowej.

Walerian Charkiewicz w swym szkicu opublikowanym przed wojną pt.: Brasławszczyzna walcząca podaje interesujący, acz mało znany epizod z walk polsko-bolszewickich w wojnie  toczonej w latach 1919-1920, którego bohaterem stał się katolicki proboszcz Ikaźni, ks. Michał Buklarewicz. W miasteczku tym w czerwcu 1919 roku zaczął się ruch zbrojny zwrócony przeciw bolszewikom. Po zakończeniu procesji w dzień Bożego Ciała, w której brali udział także mieszkańcy okolicznych wiosek należących do parafii, ks. Michał Buklarewicz wezwał Polaków do rozbrojenia bolszewików w miasteczku, a następnie utworzenia oddziału zbrojnego, który miał połączyć się z wojskiem polskim i  włączyć się czynnie w wyzwalanie Brasławszczyzny. Polacy zaatakowali z zaskoczenia bolszewików, którzy nie stawili żadnego oporu i zdobyli sporą ilość broni. Przejęta broń pozwoliła na uzbrojenie oddziału powstańczego, którego dowództwo objął ks. Buklarewicz.  Jednocześnie zainicjował  on utworzenie sieci grup zbrojnych (nazwanych „ogniwami”) w wielu wioskach o charakterze oddziałów samoobrony.  Uczestniczący na zasadzie pospolitego ruszenia ochotnicy, głównie robotnicy wiejscy,  nie posiadali wystarczającego przeszkolenia wojskowego, brakło również odpowiednio przygotowanych  kandydatów na dowódców. W tej sytuacji ks. Buklarewicz był zmuszony rozpuścić większość powstańców do domu. Dowodzony przez niego największy i najlepiej uzbrojony oddział z Ikaźni udał się w kierunku miasteczka Przedbrodzie, aby wyzwolić je z rąk bolszewików. Powstańcy natknęli się na bolszewików koło wsi Zaczerewje. Po krótkiej wymianie ognia bolszewicy uciekli z placu boju. Oddział ks. Buklarewicza w kilku następnych dniach atakował mniejsze oddziały bolszewików i prowadził akcje sabotażowe na torach kolejowych. Ale już 27 czerwca 1919 r. bolszewikom udało się schwytać ks. Buklarewicza, którzy  rozstrzelali go wraz z jego siostrą. W zakończeniu swego szkicu W. Charkiewicz podsumował postać księdza tymi słowy: „Ksiądz Buklarewicz, duchowy spadkobierca księży Mackiewicza i Brzóski, brat z ducha księdza Skorupki oto symbol wieczystej wierności wszystkich ziem dawnej Rzeczypospolitej”. 


Walerian Charkiewicz jest autorem, między innymi, nw. publikacji:

Kwiaty na łące  (zbiorek poezji), 1924
U grobu unji kościelnej
(z podróży do Żyrowic),Kraków 1926;
Placyd Jankowski – życie i twórczość,
1928
Ostatnie lata alumnatu papieskiego w Wilnie,
Warszawa 1929Scypjon ruski (Konstanty Iwanowicz książę Ostrogski, wielki hetman litewski, wojewoda trocki, kasztelan wileński, marszałek ziemi wołyńskiej, starosta łucki, brasławski, winnicki, etc.,  etc.), Wilno 1929;

Bez steru i busoli: sylwetka ks. Prof. Michała Bobrowskiego, Alma Mater Vilnensis 8 (1929) str. 49-66;
 
Zmierzch unji kościelnej na Litwie i Białorusi
: (przyczynki do dziejów kultury polskiej na północno-wschodnich  ziemiach Rzeczypospolitej),  Słonim 1929;

Ostatnie lata alumnatu papieskiego w Wilnie,Wilno 1929;

Żyrowice – łask krynice, Słonim 1930

Pierwsze trudy i walki wileńskich kolejarzy, Wilno 1930
(o walkach polskich kolejarzy w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920)

O mistrzu Andrzeju i Matce Makrynie,Wilno 1935;

http://historia_kobiet.w.interia.pl/teksty/makryna.htm

Przyczynek do dziejów sióstr miłosierdzia w Wilnie,  Wilno 1935

Borowski Kasper;
w:
 Polski Słownik Biograficzny. T. 2: Jan Beyzym, Marja Brownsford. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera oraz Wolffa, 1936, s. 348–349. 
Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989;

Akademia, której nie zorganizowano (z dziejów unickiego szkolnictwa duchowego), Wilno 1936

Słonim  
http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_X/823

Żyrowice 

http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIV/897

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

APPENDIX

http://www.ms.ecclesia.org.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=700&catid=201

http://www.mypolishtimes.com/index.php/aktualnosci/131-obchody-wita-matki-boej-kozielskiej-w-orchard-lake-372011

 

 

Wykop Skomentuj7
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura