Komorowskiego nowa tradycja - "Śmingus Dyngus"

 

W mediach szerokim echem odbijają się dzisiaj życzenia, o złożenie których pokusili się pan prezydent z małżonką, a także pan premier.

Po swoich kompromitacjach w ambasadzie Japonii, gdzie pan prezydent postanowił zmodyfikować nieco swój język ojczysty, czy po “bigosowych” dywagacjach w USA, pan prezydent nie odpuścił i tym razem.

Słuchając jego świątecznych życzeń, które łaskaw był on przekazać Polakom, łatwo zauważymy, że pan prezydent postanowił wprowadzić do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego nową tradycję, którą on sam nazywa “Śmingusem Dyngusem”.

Żenujące popisy językowe pana prezydenta, zepsuły mój świąteczny, dobry nastrój (do wieczora chyba powróci).

Żeby uświadomić panu prezydentowi, iż powinien on mocno pracować nad swoim językiem (bo nie moim), to zamieściłem powyżej fotografię, przedstawiającą dziady śmigustne, które można podziwiać w Muzeum Etnograficznym w Krakowie i myślę, że śmigustnymi owe dziady pozostaną, pomimo tego, iż pan prezydent sugeruje, że są to dziady “śmingusowe”, bądź “śmingustne”.

Dobrze, że choć pożyczył nam pan prezydent wesołych Świąt Wielkanocnych, nie myląc owych z Wielkim Październikiem np.

Od siebie życzę panu prezydentowi i jego przeuroczej małżonce, tego samego, czego on życzy mi i moim Rodakom i bynajmniej nie mam tu na myśli analfabetów, którzy utożsamiają się z postacią pana prezydenta, cytując jego wystąpienie tu i ówdzie.

 

Mógłbym się także odnieść do życzeń pana premiera, które składa on nam z jakiejś kosmicznej łączki, ale po co?

Mowa pana premiera o miłości, ma się tak, jakby obecny pan prezydent wraz z niegdysiejszym, który posługiwał się jakimś bliżej nieokreślonym narzeczem (dzisiaj traci gaże przez gejów) pokusili się o wykład na temat języka polskiego, choć szczerze wyznam, że odwzajemniam miłość pana premiera do niego samego i jego całego anturażu.

 

Życzę wszystkim mokrego Śmigusa Dyngusa, dziadom śmigustnym także.