W dawnych czasach co raz pojawiały się okresy tak dużego rozwoju nieznanych chorób, że wymierały nie tylko całe rodziny. Skutki prowadziły do wyludnienia nawet dużych miast a przeżywali jedynie nieliczni.
Lęk przed "morowym powietrzem" był tak wielki, że trwały tez poszukiwania przyczyn takiej zarazy. Powoli udało się opanować to zjawisko na tyle, że już w zasadzie takiego zagrożenia nie ma. Chyba, że ktoś świadomie wprowadzi zakażenie na znacznym obszarze.
Analiza matematyczna pozwala na określenie prawdopodobieństwa zakażenia i mniej więcej wielkości liczby osób dotkniętych skutkami epidemii.
Tabelka poniżej przedstawia dwa warianty rozszerzania się choroby. Przyjmując, że jedna osoba chora zarazi kolejne 3 osoby, zrobiłem pewne zestawienie - minimalnej i maksymalnej liczby możliwych zakażeń w okresie 30 kolejnych dni od chwili, gdy na terytorium państwa pojawi się pierwsza osoba.
Zestawienie wygląda i całkiem racjonalnie, i wręcz porażająco.
Przyjąłem założenie, że jeżeli w jakiejś społeczności pojawi się osoba zakażona chorobą zakaźną, wtedy zaraża ona trzy kolejne osoby.
W drugim dniu każda z zarażonych osób zaraża kolejne trzy osoby i tak w prosty sposób wyliczyłem liczbę zakażeń każdego dnia w kolumnie środkowej.
Jeżeli spojrzymy na rozwój porażeń w Polsce i porównamy znane zakażenia z wynikami w tej kolumnie - jest tu spora zbieżność.
Ale są i przekłamania, bo pierwsza osoba nadal w każdym kolejnym dniu zaraża kolejne trzy osoby...
Bardziej prawidłowym obliczeniem byłaby liczba zakażeń jako silnia (n!), gdzie przy określonym założeniu mnoży się przez siebie kolejną liczbę... Ten wariant (nie upieram się, że mam rację) zawiera trzecia kolumna...
Tu wyniki nie są już tak wiarygodne, bo przyrost zakażeń jest już porażający...
Jaka jest prawda - pokaże nam czas...
Komentarze
Pokaż komentarze (10)